١٦١.امام الحسن عليه السلام: «هر روزه دار ، هنگام افطارش ، يك دعاى مستجاب دارد. پس چون وقت اوّلين لقمه شد ، بگو: به نام خدا. اى گسترده آمرزش! مرا بيامرز». پس هر كه هنگام افطارش چنين گويد ، آمرزيده مى شود».

ز ـ افطار با خرما يا كشمش يا شيرينى يا شير يا آب وِلَرم

١٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: برترين چيزى كه روزه دار ، افطارش را با آن آغاز مى كند ، كشمش يا چيزى شيرين است.

١٦٣.امام صادق عليه السلام: اوّلين چيزى كه پيامبر خدا روزه اش را با آن افطار مى كرد ، در زمانِ رُطَب ، رطب بود و در زمانِ خرما ، خرما .

١٦٤.امام باقر عليه السلام: پيامبر خدا ، هر گاه روزه بود و حلوا (شيرينى) نمى يافت ، با آب افطار مى كرد.

١٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چهار چيز است كه هر كه آنها را انجام دهد ، بر روزه دارى ، نيرو مى يابد: آغاز افطارش ، با آب باشد؛ سحرى خوردن را ترك نكند؛ خواب نيم روز را ترك نكند ؛ و بوى خوش ببويد.

١٦٦.امام باقر عليه السلام: على عليه السلام خوش مى داشت كه با شير ، افطار كند.

١٦٧.امام باقر عليه السلام: با شيرينى افطار كن و اگر نيافتى ، با آب افطار كن؛ چرا كه آب ، پاك كننده است.

١٦٨.امام صادق عليه السلام: هر گاه روزه دار با آب ولرم افطار كند ، كبدش را تميز مى كند ، آلودگى ها را از دلش مى شويد و چشم و سياهى آن را نيرو مى بخشد.