شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟
(١)
كلمة الاستاذ
١١ ص
(٢)
سخن استاد
١٣ ص
(٣)
سرآغاز
١٧ ص
(٤)
فصل اول ماهيت شعائر/ 19
٢١ ص
(٥)
1- سخن لغت شناسان
٢١ ص
(٦)
2- فرق شعائر با مناسك
٢٥ ص
(٧)
3- وجود تكوينى و وجود اعتبارى
٢٦ ص
(٨)
4- شعيره شدن يك چيز در غالب معلول وضع و جعل است
٢٧ ص
(٩)
5- شعائر خاكى و شعائر آسمانى
٣١ ص
(١٠)
برخى از شعائر را خود شارع وضع مي كند، و اين به معنى
٣٠ ص
(١١)
انحصار واضع در شارع نيست
٣٠ ص
(١٢)
6- شعائر يا پل ارتباطى
٣٣ ص
(١٣)
فصل دوم مشروعيت شعائر نو ظهور
٣٧ ص
(١٤)
1- امر به تعظيم شعائر الهى و نهى از سبك شماردن آن
٣٧ ص
(١٥)
2- اصل بقاء عناوين شرعى بر معانى لغوى
٤٠ ص
(١٦)
3- وجود اعتبارى شعيره و دلالت وضعى آن
٤٢ ص
(١٧)
4- تعلق حكم به مطلق شعائر
٤٣ ص
(١٨)
6- فرق بين تطبيق و تشريع
٤٥ ص
(١٩)
5- محال است حكم از موضوع خود تخلف كند
٤٤ ص
(٢٠)
7- طبيعت قانون عمومى منوط به سريان اوست
٤٦ ص
(٢١)
8- مصداق شعائر فقط نبايد حرام باشد
٤٨ ص
(٢٢)
9- ايجاد شعائر جديد پايه گذارى سنت حسنه است
٤٩ ص
(٢٣)
10- نتيجه بحث
٥١ ص
(٢٤)
فصل سوم پاسخ به اعتراضات
٥٣ ص
(٢٥)
1- تغيير و تبديل دين
٥٥ ص
(٢٦)
3- بدعت گذارى در دين
٥٨ ص
(٢٧)
2- توقيفيّت شعائر
٥٦ ص
(٢٨)
4- خرافه پرستى
٦٢ ص
(٢٩)
فرق خرافه با تخيّل و توهم
٦٢ ص
(٣٠)
خرافه و شعائر در دو جهت متقابل
٦٤ ص
(٣١)
عَلَم و پرچم و كتيبه و
٦٥ ص
(٣٢)
تخيّل در نقل مصيبت
٦٦ ص
(٣٣)
5- وهن و استهزاء
٧١ ص
(٣٤)
اقسام استهزاء
٧١ ص
(٣٥)
خطر تاثير اهانت و استهزاء بر عقل اجتماعى
٧٤ ص
(٣٦)
دايره هاى مختلف شعائر
٧٧ ص
(٣٧)
حفظ هويّت داخلى مومنان در گرو تعظيم شعائر ايمانى
٨٥ ص
(٣٨)
وهن مذهب يا نابودى مذهب؟
٨٦ ص
(٣٩)
6- اضرار به نفس
٩٠ ص
(٤٠)
مطلب نخست تحمّل ضرر در مسير كسب فضائل
٩١ ص
(٤١)
مطلب دوم شعائر حسينى مهمتر از ضرر شخصى
٩٦ ص
(٤٢)
مطلب سوم كدامين ضرر؟
١٠٥ ص
(٤٣)
ضرر دنيوى و نفع اخروى
١٠٥ ص
(٤٤)
منافع دنيوى و اخروى بيشمار شعائر حسينى مانع از تحقّق ضرر در آن است
١٠٧ ص
(٤٥)
شعائر حسينى براى از خود گذشتن است نه خود را حفظ كردن
١٠٩ ص
(٤٦)
همانند نيكان باش
١١١ ص
(٤٧)
فهرست ها/ 113
١١٥ ص
(٤٨)
كتابنامه
١١٥ ص
(٤٩)
فهرست آيات
١١٩ ص
(٥٠)
فهرست احاديث
١٢١ ص
(٥١)
فهرست اعلام
١٢٣ ص
(٥٢)
فهرست مكان ها و زمان ها
١٢٧ ص
(٥٣)
فهرست كتاب ها
١٢٩ ص
(٥٤)
فهرست اشعار
١٣١ ص

شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٨٥ - حفظ هويّت داخلى مومنان در گرو تعظيم شعائر ايمانى

متخصصان و كارشناسان در علوم و فنون مختلف مانند شاعران، اديبان، گويندگان، مداحان، و كسانى كه در امور فرهنگى و مجالس مذهبى دست اندر كارند با دقت بررسى كنند كه مخاطب هر نوع شعيره اى چه كسانى هستند و از چه ابزارى براى جذب آنها ميتوان بهره جست. به شرط اينكه آن ابزار تنها بازگو كننده معالم دين باشد نه اينكه بازگو كننده چيزهايى خارج از دين، كه ركن شعيره نيز همين است؛ يعنى علامت حسى كه بازگو كننده و دال بر يكى از معانى ثابت و واقعى دين است.

حفظ هويّت داخلى مومنان در گرو تعظيم شعائر ايمانى‌

اكثر شعائر دينى براى محيطهاى داخلى مسلمانان يا مومنان جعل شده است، و هدف از آن تقويت و حفظ هويّت الهى و ملكوتى آنهاست، تا در ديگران ذوب نشوند و اصالت ايمانى و اسلامى آنها محفوظ بماند.

به همين جهت مى‌بينيم كسانى كه مدتى از اين شعائر فاصله گرفته‌اند مانند كسانى كه در محيطهاى غير اسلامى و غير ايمانى زندگى ميكنند؛ كه نه صداى اذان مى‌شنوند و نه نماز جماعت مى‌بينند، نه اسمى از خدا به گوششان ميخورد و نه مسجد و محراب و مظهرى از مظاهر اسلامى را مى‌بينند، نه مجلس روضه ميروند و نه علم و پرچم و مشعل و خيمه عزاى سيد مظلومان را مى‌بينند و نه صداى روضه را ميشنوند، نه ماه رمضان مى‌بينند و نه صداى دعا و مناجات سحر و افطار را ميشنود، نه صوت كميل و نه نواى ندبه به گوششان مى‌رسد؛ آرام آرام روح ايمانى و اسلامى آنها ميميرد و هويّت دينى و ملكوتى و آسمانيشان از بين رفته و در ديگر هويّت‌ها ذوب شده و اصالت دينى خود را از دست ميدهند.