شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٧٠ - تخيّل در نقل مصيبت
واضح است شاعر نمىخواهد بگويد كه او واقعاً نذر كرده ويا قصد انجام چنين كارى را دارد، بلكه مقصود بيان شدّت اشتياق مادر به ديدار فرزند است، كه اين خود سبب بيدار كردن عواطف مردم در طول نسلهاى متمادى است.
بنابراين آنچه گاه گفته مىشود كه اين شعر دروغ ويكى از تحريفات عاشورا است، زيرا گل كاشتن در سيصد فرسخ راه از مدينه تا كربلا بى عقلى وبى شعورى است، خالى از اشكال نيست. [١] البته همانطور كه گفته شد اين بدان معنى نيست كه هر كسى هر آن چه در ذهنش آمد پرداخته و به بهانه زبان حال به اهل بيت عصمت عليهم السلام نسبت دهد. چه بسا چنين زبان حالى مقام شامخ اهل بيت عليهم السلام را در ديدگان پايين آورد. فهم مقتضيات حال نيازمند خبرويّت كامل بوده وكارى كاملًا تخصّصي است.
اسلوب شعر بر تخيل و حماسه و تحريك عواطف استوار است، اساس بلاغت در اينجا بر تصوير كشيدن غير متصورها و محسوس كردن چيزهاى نامحسوس است، در اينجا به مدلول مطابقى لفظ نگاه نمى كنند بلكه تمام نظر به آن معنى و مفهومى است كه در وراى اين الفاظ گنجانده شده است. چنين شيوه بيان مصيبت استفاده منطقى و عقلانى از قدرت تخيل و توهم مىباشد، و در حقيقت اين قدرت روح در اختيار عقل قرار گرفته است.
[١] . حماسه حسينى، شهيد مرتضى مطهرى: ١/ ٢٦ و ٢٧. فرهنگنامه مرثيه سرايى وعزادارىسيد الشهداء، محمدى رىشهرى: ٥٤.