احکام دفاع و امر به معروف و نهی از منکر - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦١ - الف - اعمال منافى عفت

٣- اگر مهاجم به قصد قتل به انسان هجوم آورد، واجب است از خويش دفاع كند، اگر چه بداند دفاع او بى‌فايده است و حق تسليم شدن ندارد. [١]

٤- اگر به وابستگان كسى- همانند فرزند، پدر، برادر و يا بقيه كسانى كه با او مرتبط هستند حتى خدمتكار- ظالمانه هجوم آورند، جايز بلكه واجب است از ايشان دفاع نمايد؛ اگر چه به قتل مهاجم منجر شود. [٢]

يك نكته مهم‌

از نظر اسلام نه‌تنها كشتن ديگران مورد نهى و نكوهش قرار گرفته، بلكه خودكشى نيز- به هر وسيله‌اى كه باشد- امرى ناپسند، حرام و از جمله گناهان كبيره شمرده شده است.

اسلام به مسلمانان اجازه نمى‌دهد كه با رضايت خود، خويشتن را به نابودى بسپارند. قرآن كريم مى‌فرمايد:

(... وَ لا تَقْتُلُوا انْفُسَكُمْ انَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحيماً * وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ عُدْواناً وَ ظُلْماً فَسَوْفَ نُصْليهِ ناراً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسيراً) [٣]

خودكشى نكنيد! خداوند نسبت به شما مهربان است و هر كس اين عمل را از روى تجاوز و ستم انجام دهد، به زودى او را در آتشى وارد خواهيم ساخت و اين كار براى خدا آسان است.

از اين آيه شريف استفاده مى‌شود كه هر كس از اين فرمان الهى سرپيچى كند و دست به خودكشى بزند، نه تنها به آتش اين جهان مى‌سوزد، بلكه در آتش قهر و غضب پروردگار نيز خواهد سوخت.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

[١] همان، ص ٤٨٩، مسأله ١٢.

[٢] همان، مسأله ٣.

[٣] نساء (٤)، آِیات ٢٩ ـ ٣٠.