احکام دفاع و امر به معروف و نهی از منکر - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥ - مقدمه
بخش اول
دفاع
مسائل مربوط به «دفاع»، دركتابهاى فقهى، ضمن بحث «اقسام جهاد» مورد بررسى قرار گرفته است. فقهاى بزرگوار، جهاد را به دو قسم «ابتدايى» و «دفاعى» تقسيم كردهاند.
جهاد ابتدايى، جهادى است كه از طرف مسلمانان براى دعوت كفار به اسلام صورت مىگيرد و مشروط به بلوغ، عقل، برده نبودن، مرد بودن و نظاير آنها مىباشد. اين جهاد به امر امام ٧ يا نايب خاص او انجام مىشود و به اجماع مسلمانان، واجب كفايى است.
جهاد دفاعى، جهادى است كه در آن، جمعى از كفار، بر مسلمانان هجوم آورند و از تهاجم آنها، بر اسلام ترسيده شود، يا آن كه دشمن در فكر سلطه بر سرزمينهاى اسلامى و اسارت زن و فرزند مسلمانان و غارت اموال آنان باشد. [١] از اين قسم جهاد، به «دفاع» تعبير مىشود.
در ميان فقيهان راستين تنها كسى كه باب مستقلى درباره مسائل دفاع تحت همين عنوان مطرح و احكام مربوط به آن را بررسى كرده است، امام خمينى قدس سره مىباشد.
در اين بخش از كتاب به بيان گونههاى مختلف دفاع و احكام ويژه آنها مىپردازيم.
[١] ر.ک: جواهر الکلام، شِیخ محمدحسن نجفِی، ج ٢١، ص ١٨؛ تذکرة الفقهاء، علامه حلِی، ج ١، ص ٤٠٦.