احکام دفاع و امر به معروف و نهی از منکر - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٩ - کیفیت دفاع سیاسی

- گر چه استعمار فرهنگى- مى‌شود، پيدا كنند، بر همه مسلمانان واجب است كه از چنين روابطى اجتناب كنند و اين‌گونه روابط، حرام مى‌باشد. [١]

در قانون اساسى جمهورى اسلامى نيز- كه برگرفته از قرآن و سنّت‌است- مى‌خوانيم:

هرگونه قرارداد كه موجب سلطه بيگانه بر منابع طبيعى و اقتصادى، فرهنگ، ارتش و ديگر شؤون كشور گردد، ممنوع است. [٢]

كيفيت دفاع سياسى‌

با توجه به مسائل ياد شده، چگونگى دفاع سياسى به قرار زير است:

١- مخالفت با روابط سياسى مخالف مصالح اسلام و مسلمانان به هر شكل ممكن؛ از قبيل تظاهرات و راهپيمايى‌ها، تحصّن و دست از كار كشيدن و مانند آن.

٢- الزام دولت‌ها به قطع روابط سياسى مخالف مصالح اسلام و مسلمانان به هر شكل ممكن.

٣- ترك معاشرت و معامله با خيانت‌كار و روى گردانى از او به هر شكل ممكن.

٤- عزل كردن افراد خيانت‌كارى كه موجب گسترش سلطه و نفوذ سياسى اجانب شده از هر مقام اجتماعى كه دارند. [٣]

[١] تحرِیر الوسِیله، ج ١، ص ٤٤٦، مسألة ٥.

[٢] قانون اساسِی جمهورِی اسلامِی، اصل ١٨.

[٣] ر.ک: توضِیح المسائل، مسائل ٢٨٢٩ ـ ٢٨٣٠ و ٢٨٣٢ ـ ٢٨٣٤.