احکام اقتصادی - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٠١ - اهمیت قرض دادن
«قرض» قراردادى است كه براساس آن كسى مالى را به ملكيت ديگرى درمىآورد و در برابر، طرف مقابل متعهّد مىشود كه همان مال، يا مثل و يا قيمت آن را (به او) برگرداند. [١]
اهميت قرض دادن
قرض دادن از كارهاى مستحبى است كه در آيات قرآن و اخبار درباره آن زياد سفارش شده است؛ قرآن كريم در مقام تشويق مسلمانان به وام دادن، آن را وامدهى به خداوند دانسته، مىفرمايد:
(مَنْ ذَا الَّذى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ اجْرٌ كَريمٌ)[٢]
كيست كه به خداوند وام نيكو دهد تا خداوند آن را براى او چندين برابر كند؟ و براى او پاداش پرارزشى است.
رسول خدا ٦ مىفرمايد:
«مَنْ اقْرَضَ مَلْهُوفاً فَاحْسَنَ طَلِبَتَهُ اسْتَأْنَفَ الْعَمَلَ وَ اعْطاهُ اللَّهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ الْفَ قِنْطارٍ مِنَ الْجَنَّةِ» [٣]
[١] - تحريرالوسيله، ج ١، ص ٦٥١
[٢] - حديد (٥٧)، آيۀ ١١
[٣] - بحارالانوار، ج ٧٣، ص ٣٦٨