پس، از مراقبت‌هاى مهّم اعتكاف خوددارى از غفلت از ياد خدا و توجّه هرچه بيشتر به خداوند است. غفلت از ياد خدا، اعتكاف را به عملى بى‌روح و پيكرى بى‌جان تبديل مى‌كند.

بنابراين هرگاه معتكف، نور عقل و جانش را به غير خدا مشغول كند، يا عضوى از اعضاى بدنش را در كارى كه طاعت پروردگار نيست به كار گيرد، به همان ميزانى كه غفلت يا كوتاهى نموده، از حقيقت و كمال اعتكاف خود كاسته است.

از آن جا كه سنت حسنه اعتكاف در ماه رجب برگزار مى‌شود در اين نوشته در ضمن آداب اعتكاف، اعمال اين ماه نيز به اختصار ذكر مى‌گردد.

فضيلت ماه رجب:

رجب، نهرى است در بهشت كه از شير سفيدتر و از عسل شيرين‌تر است. هركس يك روز را از ماه رجب روزه بگيرد، از آن نهر مى‌آشامد.

همچنين حضرت موسى بن جعفر ٧ فرمودند: «رجب ماه عظيمى است كه خداوند متعال حسنات و نيكى‌ها را در آن دو چندان، و گناهان را در آن محو و نابود مى‌كند.»١

اين ماه در نهايت شرافت است. زيرا از ماه‌هاى حرام است كه جنگ در آن جايز نيست؛ همچنين از اوقات دعا بوده و حتى در زمان جاهليت هم اين مطلب شهرت داشته؛ به گونه‌اى كه مردم منتظر آمدن اين ماه بودند. اين ماه، ماه امير المؤمنين على ٧ است. خود حضرتشان فرمودند: «ماه رجب ماه من، و ماه شعبان ماه پيامبر ٦ و ماه رمضان ماه خداوند متعال است.»٢

شب اول آن، يكى از چهار شبى است كه بر زنده نگه داشتن آن به عبادت تأكيد شده است؛ (آن چهار شب عبارتند از: شب اول رجب، شب نيمه شعبان شب عيد فطر و شب عيد قربان) نيمه آن محبوب‌ترين روزها نزد خداوند است و اعمال مخصوصى دارد.

بعثت پيامبر ٦ كه همان ظهور رحمت خداوند است. در بيست و هفتم اين ماه واقع شده است. پيامبر ٦ فرمودند: «خداى متعال در آسمان هفتم فرشته‌اى را قرار داده كه به وى «داعى» گفته مى‌شود. هنگامى كه ماه رجب آمد، اين فرشته در هر شب اين ماه تا صبح مى‌گويد:

«خوشا به حال تسبيح‌كنندگان خدا! خوشا به حال فرمانبرداران خدا!»

[١] - وسائل الشيعه/ج ١٠ /ص ٤٧٣.

[٢] - وسائل/ج ١٠ / ص ٤٨٠