مرحوم صاحب جواهر در المنتهى گفته است كه: بهترين زمان اعتكاف دهه آخر ماه رمضان است. همچنين داود بن سرحان از امام صادق ٧ نيز روايت را نقل مى‌كند: «كه دهه آخر ماه رمضان تأكيد بيشترى دارد».

به غير از عيدين (فطر - قربان) و ايام تشريق براى محرم در منى كه اعمال حج را انجام مى‌دهد در بقيه سال تأكيد شده است. اعتكاف در بعضى ايام فضيلت بيشترى دارد كه از جمله آن: پنچ شنبه اول و آخر ماه قمرى، چهارشنبه اول دهه هر ماه، سيزده، چهارده و پانزدهم ماه قمرى (ايام البيض)، عيد غدير، هيجده ذى الحجه، ولادت پيامبر، عيد مبعث، ٢٧ رجب ٢٥٧ ذى القعده، روز عاشورا، روز مباهله، تمام ماه‌هاى رجب و شعبان.

در بيان مدت اعتكاف

حداقل ايام اعتكاف سه روز است و كمتر از آن نمى‌شود. در من لا يحضر الفقيه از ابى عبيده از امام باقر ٧ است كه فرمودند:

«هركس سه روز اعتكاف كرد در چهارمين روز آن مى‌تواند از مسجد خارج شود يا سه روز به آن بيفزايد ولى اگر پنج روز گذشت بايد ششمين روز را هم بماند و بعد خارج گردد.

مراد از روز چيست‌؟

معنيا روز از طلوع فجر است تا غروب، سرخى هوا كه بعد از غروب آفتاب بالا مى‌آيد تا در طرف مغرب ناپديد مى‌شود كه «حمره مشرقيّه» مى‌گويند. و مستحب است كه از شب اول، اعتكاف را شروع نمايد ولى داخل نمودن شب لازم نيست بلكه جايز است.

مكان اعتكاف

همان‌طور كه قبلا بيان شد اعتكاف طبق روابات و سيره نبوى بايد در مسجد جامع باشد. علماى شيعه مساجد چهارگانه: مسجد الحرام، مسجد النبى، مسجد كوفه، مسجد بصره را نيز ضميمه كرده‌اند.

مسجد جامع

مسجدى است كه اهل شهر در آن تجمع كنند و مسجد جامع و مساجد چهارگانه فوق منحصرا مكان اعتكاف است پس حسينيه‌ها و جاهايى كه تقدس دارند محل اعتكاف نيست زيرا سنت نبوى بر اين بوده