معتكفان كوى دوست - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤ - حضرت ابراهيم (
محمد بن جرير طبرى مىگويد: «ان الله تعالى اكرم نوحا بطاعته و العزله لعبادته؛ خداوند متعال حضرت نوح ٧ را به جهت گوشهنشينى براى عبادت او (خدا) گرامى داشت.»١
عبادتها و خلوتها سرمايهاى بس بزرگ براى انبياء الهى بوده و آنان را در انجام رسالت، يارى مىكرده است. نجوا، نالهها، گريهها و استمداد از درگاه الهى، ويژگى بارز همه انبياء از جمله حضرت نوح ٧ بوده است. در روايتى از امام صادق ٧ آمده است كه: «نام نوح عبد الاعلى بوده، و به همين جهت به او نوح گفتهاند كه پانصد سال گريه مىكرد» و در حديث ديگر آمده است كه: «چون پيوسته بر خود گريه و نوحه مىكرد.»٢؛ البته اسامى ديگرى براى حضرت نوح ٧ در روايات آمده كه هيچ منافاتى ندارد، چون همه عبوديت او را مىرساند.
در قرآن كريم هم وقتى جريان انبياء الهى را در سورههاى مختلف بيان مىدارد، در مورد حضرت نوح ٧ به ويژگى دعا و راز و نياز و نجواى او با خدا اشاره مىكند: ﴿وَ لَقَدْ نٰادٰانٰا نُوحٌ فَلَنِعْمَ اَلْمُجِيبُونَ وَ نَجَّيْنٰاهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ اَلْكَرْبِ اَلْعَظِيمِ﴾؛
و نوح، ما را خواند (و ما دعاى او را اجابت كرديم»؛ و چه خوب اجابتكنندهاى هستيم! و او و خداندانش را از اندوه بزرگ رهايى بخشيديم.٣
حضرت ابراهيم ٧:
حضرت ابراهيم ٧ عمويش آزر را از بتپرستى نهى فرمود؛ اما او همچنان ادامه مىداد. در اين هنگام آن حضرت از او و ديگران كنارهگيرى كرد كه البته نتيجه اين كنارهگيرى از خلق همان اعطاى فرزندانى همچون اسحاق و يعقوب : بود؛ آن هم در زمانى كه خود و همسرش به دليل پيرى از داشتن فرزند مأيوس شده بودند.
قرآن كريم اين جريان را چنين بيان مىفرمايد: ﴿وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ مٰا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ وَ أَدْعُوا رَبِّي عَسىٰ أَلاّٰ أَكُونَ بِدُعٰاءِ رَبِّي شَقِيًّا، فَلَمَّا اِعْتَزَلَهُمْ وَ مٰا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ وَهَبْنٰا لَهُ إِسْحٰاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ كُلاًّ جَعَلْنٰا نَبِيًّا، وَ وَهَبْنٰا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنٰا وَ جَعَلْنٰا لَهُمْ لِسٰانَ صِدْقٍ عَلِيًّا﴾ ؛ و از شما، و آن چه غير خدا مىخوانيد، كنارهگيرى مىكنم؛ و پروردگارم را مىخوانم؛ و اميدوارم در خواندن پرودگارم بىپاسخ نمانم. هنگامى كه از آنان و آن چه غير خدا
[١] بحار/ج ١١ /ص ٣٤١
[٢] عللشرايع/ج ١ /ص ٢٩
[٣] صافات/ ٧٥ و ٧٦ و ١٣٣ و ١٣٤ - شعرا/ ١١٧ و ١١٨.