٤ - تحصيل بهشت الهى: ﴿وَعَدَ اَللّٰهُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتِ جَنّٰاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ خٰالِدِينَ فِيهٰا وَ مَسٰاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنّٰاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوٰانٌ مِنَ اَللّٰهِ أَكْبَرُ ذٰلِكَ هُوَ اَلْفَوْزُ اَلْعَظِيمُ‌﴾؛ (توبه/ ٧٢) خدا به مردان و زنان مؤمن وعده بهشتى را داد كه در زير آن نهرها جارى است. آنان در بهشت و در خانه‌هاى پاك در بهشت عدن خالدند. رضوان و رضايت خدا بالاتر از بهشت است، و آن فوز عظيم است.

ب - آثار دنيوى:

١ - تقويت اراده

٢ - انس با معنويات

٣ - دورى از غفلت: ﴿اِقْتَرَبَ لِلنّٰاسِ حِسٰابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ‌﴾؛ (انبياء/ ١) رسيدگى به انسان‌ها، نزديك شد و مردم در غفلت به سر مى‌برند.)

٤ - تواضع و فروتنى

ج - آثار اجتماعى:

١ - كاهش جرم و فساد: به عقيده جرم‌شناسان، گسترش مسايل معنوى باعث كم شدن جرم و فساد در جوامع است.

٢ - آشنايى و برقرارى ارتباط دوستانه: حضور مؤمنان شهر در يك جا فرصتى است تا يكديگر را بشناسند و ارتباط دوستانه پيدا كنند و از آثار اخوت اسلامى بهره‌مند شوند. همچنين غير از اين موارد، نكات ديگرى هستند كه به خاطر تبرك و تيمّن و ترغيب معتكفان به يكى از آن‌ها اشاره مى‌كنيم كه شايد اكسير تمام‌عيار عمه آن آثار باشد و آن اين است كه اعتكاف باعث مى‌شود تا انسان نائل به زيارت امام عصر (عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف) گردد. البته بايد متذكر شويم كه اين امر براى همه به وقوع نمى‌پيوندد بلكه بستگى به شرايط و ميزان توجه فرد و همچنين وسعت ظرف وجودى هر انسان دارد و اين در حالى است كه بايد خداوند به او اين مرحمت را بفرمايد و حضرت بقيت اللّه الاعظم (روحى و ارواح العامين لتراب مقدمه فداه) او را مستعد ملاقات ببينند.

حبيب بن محمد الصنعانى مى‌گويد: «خدمت على بن ابراهيم اهوازى رسيدم، و از او در مورد قائم آل محمد ٦ پرسيدم.

على بن ابراهيم گفت: برادر! از مسأله مهمى سوال كردى. من بيست بار به حج مشرّف شدم و در تمام سفرها مشتاق ديدار آن حضرت بودم، ولى توفيق حاصل نشد. تا اين كه يك شب كه در منزل خوابيده بودم، شخصى را در خواب ديدم كه مى‌گويد: اى على بن ابراهيم! «خداوند به من اجازه انجام حج داده است!» آن شب متوجّه معناى اين سخن نشدم،