معتكفان كوى دوست - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٤ - روزه در اين ماه
خداى متعال مىفرمايد: «همنشين كسى هستم كه با من همنشينى كند.
فرمانبردار كسى هستم كه فرمانبردار باشد. بخشنده خواهان بخشايش هستم. ماه ماه من؛ بنده، بنده من و رحمت، رحمت من است. هركس در اين ماه مرا بخواند، او را اجابت مىكنم و هركس از من بخواهد، به او عطا مىكنم و هركس از من هدايت بخواهد، او را هدايت مىكنم. اين ماه را رشتهاى بين خود و بندگانم قرار دادم كه هركس آنرا بگيرد، به من مىرسد.»١
امام صادق ٧ مىفرمايند: «هنگامى كه قيامت فرا مىرسد، منادى از عرش ندا مىدهد: كجايند آنها كه ماه رجب را گرامى داشتند؟ پس عدهاى از مردم مىايستند؛ در حالى كه صورتهايشان براى اهل محشر مىدرخشد و بر سرهاىشان تاجهايى از درّ و ياقوت گذاشته شده است. هر كدام از آنها را هزار ملك از طرف راست و هزار ملك از طرف چپ همراهى مىكنند. ملائكه به او مىگويند: اى بنده خدا كرامت خداوند عزّ و جلّ گواراى تو باد! پس ندايى از جانب خداوند جلّ جلاله مىرسد:
اى بندگان و كنيزان من! قسم به عزّت و جلالم كه امروز جايگاه شما را نيكو مىدارم و پاداشى بس بزرگ به شما مىدهم و غرفههايى از بهشت به شما عطا مىكنم كه از زير آن نهرها جارى است. شما براى هميشه در آن خواهيد بود و اين جزاى خوبى براى عملكنندگان است.
شما با روزه خود اين ماه كه من حرمتش را واجب دانسته بودم، بزرگ شمرديد. اى ملائكه من! بندگان و كنيزان مرا وارد بهشت كنيد.» امام ٧ مىافزايند: «اين اجر و پاداش كسى است كه مقدارى از رجب؛ هرچند يك روز از اول يا وسط و يا آخرش را روزه گرفته باشد.» ٢
روزه در اين ماه:
روزه روز اول، وسط و آخر ماه رجب:
امام رضا ٧ فرمودند: «كسى كه روز اول ماه رجب را از روى رغبت و اميد به ثواب روزه بگيرد، خداوند منّان بهشت را بر او واجب مىكند.» همچنين مىافزايند: «كسى كه روزى از اواسط ماه را روزه بگيرد، به تعداد قبائل ربيعه و مضر (اين دو قبيله زيرمجموعهاى از قبايل را شامل مىشوند. مثلا قريش يكى از قبايلى است كه زير مجموعه مضر است.) حق شفاعت پيدا مىكند.» در ادامه مىفرمايند: «كسى كه روزى
[١] - المراقبات/ميرزا جواد ملكى تبريزى/ص ٩٦.
[٢] - فضائل الاشهر الثلاث/صدوق/ص ٣١