(١٦٨) ١- به سعد بن عبد اللَّه قمى در باره تفسيرى كه از گفته خداى متعال به موسى: «كفش‌هايت را بيرون بياور» مى‌كنند و مى‌گويند: علتش اين بود كه كفش‌ها از پوست حيوان ساخته شده بود، فرمود: هر كس اين گفته را بگويد به موسى تهمت زده است، چون از دو حال خارج نيست: يا نماز موسى در آن جائز بوده و يا نبوده است، اگر جائز بوده، براى موسى جائز بوده كه آن را در آن جا هم بپوشد، هر چند مكان مقدّسى باشد و

[١] امام زمان ٧ در نيمه شعبان سال ٢٥٥ هجرى، در« سرمن‌رأى» به دنيا آمد. پدر بزرگوارشان امام حسن عسكرى ٧ و مادرشان« نرگس» نام داشت. حضرت ولى عصر همنام و هم كنيه پيامبر اكرم و ملقّب به« مهدى» و« حجّت» مى‌باشد. در سن پنج سالگى، امامت به اين ذخيره الهى منتقل و از همان زمان از ديده‌ها غايب شد. غيبت حضرت مهدى ٧ دو مرحله دارد:

الف) غيبت صغرى: در اين دوره، چهار سفير به نامهاى عثمان بن سعيد و پسرش محمد، حسين بن روح نوبختى و على بن محمّد سمرى از طرف امام منصوب شده و رابط ايشان با مردم بودند.

ب) غيبت كبرى: اين دوره با فوت آخرين سفير، در سال ٣٢٩ هجرى شروع شد و تا كنون ادامه دارد. در اين دوره، برخى از عالمان و صالحان به حضور آن حضرت رسيده‌اند.

احاديث فراوانى ظهور آن حضرت را بشارت مى‌دهد و ايشان را مجدّد دين اسلام و گستراننده عدالت در سراسر جهان مى‌خواند.