الدرّة الباهرة من الأصداف الطاهرة ط- القدیمة مع الترجمة - الشهید الأول؛ مسعودی، عبد الهادی - الصفحة ٥٠ - از سخنان امام مهدى صاحب الزمان

اگر جائز نبوده، پس لازم مى‌آيد كه موسى حرام را از حلال و آن چه را كه نماز در آن جائز است از آن چه جائز نيست تشخيص ندهد و اين كفر است. بلكه تفسير درست اين است كه موسى محبّت شديدى به خانواده‌اش داشت خداوند متعال فرمود از محبّت خانواده‌ات دل بكن و دلت را از ميل به غير من بشوى‌[١].

... و سعد به ايشان عرض كرد: چه مانعى دارد كه مردم امام خود را برگزينند؟ حضرت فرمود: مصلح باشد يا مفسد؟ گفت: مصلح. فرمود:

آيا ممكن است فرد مفسدى را برگزينند، چون كسى نمى‌تواند بفهمد كه چه در انديشه ديگران از صلاح و فساد مى‌گذرد؟ گفت: ممكن است.

فرمود: علّت، همين است. سپس فرمود: اين موسى كليم اللَّه با فراوانى عقل و كمال علمش و نزول وحى بر او، هفتاد مرد از ميان بزرگان قوم خود و چهره‌هاى شاخص لشكرش برگزيد كه شكّى در ايمان و اخلاص آنان نداشت، اما برگزيدگانش، آن گونه كه خداوند متعال حكايت كرده است، منافق درآمدند، پس هنگامى كه مى‌يابيم انتخاب كسى كه خداوند براى نبوتش برگزيده، اين گونه در مى‌آيد، مى‌فهميم كه حق گزينشى براى آن كه از درون سينه‌ها آگاهى ندارد، نيست و انتخاب مهاجران و انصار، پس از آن كه انتخاب پيامبران به فاسدان اصابت كرد از آن رو كه آنان را صالح مى‌پنداشتند، ارزشى ندارد.

[١] محدث بزرگوار و معاصر على اكبر غفارى اين معنى را باخبر صحيحى كه فرمان كندن كفش را به سبب ساخته شدن آن از پوست درازگوش مرده ميداند معارض مى‌بيند و افزون بر اين، ميان محبّت انسان به خانواده‌اش و خدا تعارضى نمى‌بيند و به محبّت پيامبر اسلام به دختر گرامى‌اش فاطمه و همسر و فرزندان او استناد مى‌كند و در پايان، اين خبر را معتبر نمى‌داند.