الدرّة الباهرة من الأصداف الطاهرة ط- القدیمة مع الترجمة - الشهید الأول؛ مسعودی، عبد الهادی - الصفحة ٤٠ - از سخنان امام محمد تقى

(١١٥) ٥- آن كه از هوسش پيروى كند، آرزوى دشمنش را برآورد.

(١١٦) ٦- آن كه مدارا و نرمش را وانهد، بدبختى به او نزديك گردد.

(١١٧) ٧- آن كه محلّ ورود را نشناسد، در بيرون آمدن به زحمت افتد.

(١١٨) ٨- آن كه پيش از آزمودن اطمينان كند، بى‌گمان خود را در معرض هلاكت و فرجامى پر رنج قرار داده است.

(١١٩) ٩- آن كه بدون شك بردن سرزنش كند، بى‌درخواست ببخشد.

(١٢٠) ١٠- سوار بر شهوات، پس از افتادن بلند نمى‌شود.

(١٢١) ١١- اعتماد به خداوند بهاى هر چيز گران بها و نردبان هر بلندى است.

(١٢٢) ١٢- زنهار از همراهى شرور كه مانند شمشير آخته، سيمايش زيبا و اثرش زشت است.

(١٢٣) ١٣- تأنّى پيشه كن تا برسى و يا نزديك گردى.

(١٢٤) ١٤- آن گاه كه سرنوشت فرود آيد، مجالى نمى‌ماند.