الدرّة الباهرة من الأصداف الطاهرة ط- القدیمة مع الترجمة - الشهید الأول؛ مسعودی، عبد الهادی - الصفحة ٢٨ - از سخنان امام محمد باقر

(٦٢) ٤- به امام باقر ٧ گفته شد: گران قدرترين مردم كيست؟ فرمود: آن كه دنيا را بهاى خود نبيند.

(٦٣) ٥- بيش از آن چه ستمكار از دنياى ستمديده مى‌گيرد، ستمديده از دين ستمكار مى‌گيرد.

(٦٤) ٦- جابر جعفى به امام باقر ٧ عرض كرد: گروهى هستند كه چون چيزى از قرآن را به ياد مى‌آورند يا از آن سخن مى‌گويند يكى‌شان مدهوش مى‌شود تا آن جا كه به نظر مى‌رسد اگر دست و پايش هم بريده شود نمى‌فهمد. پس حضرت فرمود: آن از شيطان است، به اين امر نشدند، فقط به نرمى و نازك دلى و اشك و ترس فرمان يافتند.

(٦٥) ٧- آن كه نمودش بيش از درونش باشد، ترازويش سبك آيد.