(١٢) ١٢- در بيان شأن و منزلت على ٧ فرمود: من شهر دانشم و على در آن است. سپس فرمود: جز من و على، خدا را آن چنان كه حق شناخت اوست نمى‌شناسد و جز خدا و على، مرا آن چنان كه حق شناخت من است نمى‌شناسد و جز خدا و من، على را آن چنان كه حق شناخت اوست نمى‌شناسد.

(١٣) ١٣- حاكم، سايه خدا در زمين است، ستمديده به او پناه مى‌برد.

(١٤) ١٤- چهار چيز به چهار چيز نياز دارند: علم به عمل و شرافت خانوادگى به ادب و خويشى به دوستى و خرد به تجربه.

(١٥) ١٥- در مصاحبت با كسى كه مانند آن چه حق خود مى‌بيند براى تو نمى‌بيند، خيرى برايت نيست.

[١] عجلونى در كتاب مشهور خود، كشف الخفاء متن حديث را چنين آورده است:« رحمت بر خلق خدا، بزرگداشت امر( و به نقل ديگرى وجه) خداست و سپس سخن صاحب المقاصد را نقل مى‌كند كه مى‌گويد: اين حديث را نمى‌شناسم ولى معناى آن صحيح است و قارى مى‌گويد:

آن از سخنان امام برخى از مشايخ است كه گفت: امر بر دو چيز مى‌چرخد: بزرگداشت امر خدا و رحمت بر خلق خدا، نجم نيز مى‌گويد: آن، حديث نيست.