(١٦٧) ٢٠- نوشته‌اى به خط ايشان پيدا شد كه در آن چنين نوشته بود: بى‌گمان قلّه‌هاى حقيقت را با گام‌هاى نبوّت و ولايت فتح كرديم و هفت (طبقه) آسمان را با چراغ‌هاى فتوّت روشن نموديم. ما شيران كارزار و باران رحمتيم، در اين دنيا، شمشير و قلم و در آن دنيا، پرچم ستايش و دانش به دست ماست، فرزندانمان خلفاى دين، هم پيمان يقين، چراغ امت‌ها و كليد كرامت‌اند. موسى كليم آن‌گاه به زيور انتخاب آراسته شد كه ما وفايش را يافتيم و (عيسى) روح القدس در ميان آسمان سوم از نوبر باغ‌هاى ما چشيد و پيروان مايند كه نجات يابنده و پاكيزه‌اند. ما را مددكار و نگهدارنده و عليه ستمكاران، شورش‌گر و يارى دهنده‌اند و بزودى چشمه‌هاى حيات در پى فروزش نورها، بر ايشان مى‌جوشد[١].

[١] مؤلف در پايان كلام افزوده است: مى‌گويم: اين حكمتى رسا و نعمتى است كه حتّى گوش‌هاى ناشنوا آن را مى‌شنوند.