پخش اين تاكتيك سعى مى‌شود بدون توجه به مسايل اصلى و عميق در خبر و بدون ريشه‌يابى به موضوعى كه منعكس مى‌شود به حواشى آن پرداخته شده، به خبر لعاب بزنند و شاخ و برگ آن را اضافه كنند و خواننده را در سطح نگه دارد. و توجه وى را كمتر معطوف به عمق مطالب نمايند. اين تاكتيك بيشتر در پخش بيانيه‌هاى وزارت امور خارجه و يا دستگاه ديپلماسى خارجى كشورها مورد استفاده قرار مى‌گيرد، كه در آنها از شيوه بى حس‌سازى مغزى استفاده شده است. در جنگ «نبرد براى كنترل» امريكايى‌ها تا هفته‌هاى اول به جز مطالب كلى جنگ، هيچ جزئياتى را در خصوص اهداف خود و نحوه اداره شهرهاى آزادشده و مسير حركت ارائه نكردند.

تاكتيك زمان‌بندى‌Timing Tactic

مرسوم‌ترين مصداقى را كه مى‌توان براى تاكتيك زمان‌بندى مثال زد، تاخير در پخش خبر مى‌باشد، به نحوى كه ديگر پيام‌گير نتواند كارى بكند. اين شيوه در بسيارى از موارد التهاب و اشتياق مخاطبين را براى شنيدن خبر از منابع موثق مهيا نموده و در بخشى ديگر با زمينه پخش شايعات را نيز فراهم مى‌كند. تافلر مى‌گويد پيچيدگى افكار عمومى به گونه‌اى است كه استفاده از يك تاكتيك به شكل مجزا و مجرد نمى‌تواند كاربرد لازم را داشته باشد.

بنابراين در بخشى از موارد مجبور به استفاده از تاكتيك‌هاى تركيبى هستيم.

در تاكتيك زمانبندى مى‌توان اطلاعات را با توجه به زمان پخش آن و مهيا نمودن بستر لازم براى پخش خبر مورد استفاده قرار داد. پخش اهداف مرحله به مرحله جنگ «نبرد براى كنترل» از سوى مقامات پنتاگون و وزارت دفاع امريكا از همين نوع تاكتيك است.

تاكتيك حذف‌Omission Tactic

بر اساس اين تاكتيك قسمت‌هاى مهمى از خبر به دلايلى كه از پيش‌