بند ١٥ گزارش طورى تنظيم شده كه مى‌تواند تداعى كننده شائبه وجود فعاليت‌هاى هسته‌اى نظامى در ايران باشد و در آن مديركل آژانس اعلام كرده «هنوز برخى موضوع‌هاى مهم باقى مانده كه در گزارش‌هاى قبلى به آنها اشاره شده و براى اثبات عدم وجود اهداف نظامى لازم است، شفاف سازى صورت گيرد».

بندهاى ١٦، ١٧ و ١٩ گزارش طورى تنظيم شده كه همكارى ايران در مورد مطالعات ادعايى غيرقانونى و غيرمستند آمريكا به عنوان يكى از پيش شرطهاى تأييد راستى آزمايى فعاليت‌هاى هسته‌اى ايران معرفى شده است.

همچنين در بند ١٩ مديركل آژانس خواستار تصويب پروتكل الحاقى شده است كه مى‌تواند عمق و دامنه بازرسى‌ها را به طور قابل توجهى افزايش دهد.

همچنين به صورت غيرمستقيم در مورد ماهيت فعاليت نيروگاه ٤٠ مگاواتى آب سنگين اراك ابهام زايى شده است.

در بند ٢١ مديركل آژانس به صراحت همكارى‌هاى فراپادمانى ايران را براى اعتمادسازى كافى نمى‌داند.

نتيجه‌گيرى:

يكى از سناريوهاى چالش زاى دورنماى عمق استراتژيك امنيت داخلى و خارجى نظام مقدس جمهورى اسلامى‌ايران، احتمال بالاى گسترش دكترين براندازى نرم در سياست خارجى امريكا عليه ايران به ويژه در دوره رياست جمهورى «باراك اوباما» ست.

به عنوان مثال با توجه به تأثير بالاى «لابى گرى» در فرايند قانونگذارى و اجرايى ايالات متحده، شواهد بيانگر گسترش فعاليت خصمانه لابى‌هاى ضد انقلاب است كه با محوريت حقوق بشر فعاليت مى‌كنند به ويژه اينكه در