اين حذف عمدى مى‌تواند به دو شكل صورت پذيرد. سانسور در ساده‌ترين معنى‌اش، رسيدگى و آزمايش پيام‌هاى كثيرالانتشار توسط اولياى امور به جهت بازداشت موادى است كه از نظر آنان نامطلوب است. اين شكل سانسور، همان ايجاد مانع قبلى يا عملى جهت جلوگيرى از انتشار مواد نامطلوب است كه مثلًا مى‌تواند شامل حذف واژه‌ها، عبارات يا جملاتى خاص، توسط سانسورگر باشد.

اما سانسور در شكل گسترده‌ترش، مى‌تواند دربرگيرنده هر نوع تلاشى جهت تضعيف يا جلوگيرى از انتشار مواد نامطلوب از نظر برخى از اولياى امور باشد. بدين ترتيب ممكن است دولتى جلوى انتشار اطلاعات يا اخبارى را كه مى‌تواند بازتابى مخالف يا ناموافق بر مقامات آن دولت داشته باشد، بگيرد يا ممكن است دولت مذكور اقدام به صدور مجوزهايى كند كه از اين راه انتشار مواد نامطلوب را دچار مشكل يا فترت سازد. از طرف ديگر، ممكن است اولياى امور اقدامى تنبيهى نيز بر عليه خاطيان در پيش گيرند. بدين منظور كه مطمئن شوند خاطيان، ديگر دست به خلاف نخواهند زد و نيز ديگران را از انتشار مواد داراى ايراد، برحذر دارند. به اين ترتيب مى‌شود برخى از روزنامه‌ها يا مجلات را از امكانات چاپى محروم كرد، ماليات‌هاى سنگين يا موانع اقتصادى ديگر را اعمال كرد، سردبيران را به زندان انداخت يا جواز كار فعاليت‌هاى راديو- تلويزيونى را لغو كرد.

دولت‌هاى مستبد و خودكامه از سانسور براى ابقاء قدرت خويش بهره‌بردارى مى‌كنند. اما دولت‌هاى آزادمنش به علت سنت‌هاى موجود حاكى از انزجار نسبت به سانسور بايد به روش‌هاى ديگرى جهت ابقاء خود متوسل شوند (روشهايى مانند تلاش براى جلب حمايت صادقانه رسانه‌هاى‌