جنگ نرم - عبدى، حسين - الصفحة ١٣
نمودهايد آگاهترم و كسى كه چنين كند قطعا از راه درست منحرف گرديده است.
ب. منافقان
«وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسامُهُمْ وَ إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ»[١]؛
و چون منافقان را بينى، هيكلهايشان تو را به تعجب وامىدارد و چون سخن گويند به گفتارشان گوش فرا مىدهى؛ گويى آنان چوبهاى خشكى هستند كه به ديوار تكيه داده شدهاند. هر فريادى را به زيان خويش مىپندارند. خودشان دشمناند، از آنان دور شو؛ خدا بكشدشان؛ تا كجا (از حقيقت) انحراف يافتهاند!
پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله فرمودند: من از مؤمنان و مشركان بر امتم هراسى ندارم، چرا كه ايمان مؤمنان مانع ضرر آنهاست و مشرك را نيز خداوند رسوا مىكند، اما از منافقان بر شما هراس دارم چرا كه از زبانش علم مىريزد اما در دلش جهل و كفر است. سخنانى مىگويد كه براى شما دلپذير است اما در پنهانكارهايى زشت انجام مىدهد.[٢]
ج. مرجفان و مجرمان
«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِى الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فِيها إِلَّا قَلِيلًا»[٣]؛
اگر منافقان و افراد (مجرمى) كه در دلهايشان مرض است و شايعهپراكنان مدينه دست از كارهاى زشت خويش بر ندارند، تو را سخت بر
[١] - سوره منافقون، آيه ٤
[٢] - نهجالبلاغه، نامه ٢٧
[٣] - سوره احزاب، آيه ٦٠