دعوت فعالان جوان ايرانى به خارج، براى شركت در سمينارهاى كوچك: اين كار در صربستان، فيليپين، اندونزى و شيلى و كشورهاى ديگر جواب داده است. اين افراد بايد از سوى مقامات آمريكايى انتخاب شوند، نه نهادهاى ايرانى.

استفاده از سفارتخانه‌هاى كشورهاى ديگر در تهران: حضور در جلسات محاكمه و درخواست مشترك براى آزادى زندانيان سياسى.

تضعيف سرويس‌هاى امنيتى و نظامى حكومت ايران: بايد قدرت بسيج و سپاه را از ميان برد و در وزارت اطلاعات تغييرات اساسى پديد آورد و يا آن را حذف كرد.

به منظور ارائه تصويرى روشن‌تر از چگونگى انجام براندازى نرم، مراحل انجام آن به صورت زير ترسيم مى‌گردد:

١. ايجاد اتحاد بين مخالفان نظام: در اين مرحله تلاش مى‌شود تا همه مخالفان نظام و سرخوردگان از آن از همه اقشار حتى نظامى و روحانى جذب، انسجام و سازمان پيدا كنند.

٢. از كار انداختن مراكز كليدى نظام: در اين مرحله به كمك رسانه‌هاى غربى و يا رسانه‌هاى وابسته به غرب تلاش مى‌شود چهره‌ها و مغزهاى اصلى نظام، به ويژه شخص رهبرى و يا نزديكان اصلى او مورد ترور شخصيت قرار گيرند و با القاء شبهات، سؤالات و پخش شايعات مختلف قدرت رهبرى و ساير مراكز اثر گذار نظام تضعيف گردد. حمله به قانون اساسى را نيز مى‌توان در اين مرحله تصور كرد.