نمونه‌اى از شايعات خزنده را در «حديث افك» مشاهده مى‌كنيم كه جريان تهمت زدن به يكى از همسران پيامبر را بازگو مى‌كند. اين شايعه براى جريحه دار ساختن نزاهت و طهارت اهل بيت عليهم السلام پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و به دست عوامل مرموز روانى (حزب نفاق) ساخته و پرداخته گرديد و به تدريج، موجى از هيجان و اضطراب را در جامعه اسلامى پديد آورد.

اين جريان در بازگشت از جنگ «بنى مصطلق» (مريسيع) در ماه شعبان سال ششم هجرى روى داد آن وضعيت پر بيم و اضطراب با نزول آيات الهى به سر آمد و قرآن با قاطعيت كم نظيرى با منافقان برخورد كرد.[١]

«كسانى كه آن دروغ بزرگ را ساخته اند، گروهى هم فكر و مرتبط از شمايند. مپنداريد كه شما را در آن شرى بود. نه، خير شما در آن بود.

هر مردى از آن‌ها بدان اندازه از گناه كه مرتكب شده است، به كيفر مى‌رسد و از ميان آن‌ها، آن كه بيش ترين بهتان را بر عهده دارد، به عذابى بزرگ گرفتار شود. چرا هنگامى كه آن بهتان را شنيديد، مردان و زنان مؤمن به خود گمان نيك نبردند و نگفتند كه اين تهمتى آشكار است؟ چرا چهار شاهد بر ادعاى خود نياوردند؟ پس اگر شاهدانى‌نياورده اند نزد خدا در زمره دروغ گويانند. اگر فضل و رحمت خدا در دنيا و آخرت ارزانيتان نمى بود، به سزاى آن سخنان كه مى‌گفتيد، شما را عذابى بزرگ مى‌رسيد. آن گاه كه آن سخن را از دهان يكديگر مى‌گرفتيد و چيزى بر زبان مى‌رانديد كه درباره آن هيچ نمى‌دانستيد، مى‌پنداشتيد كه كارى خرد و آسان است و حال آن كه نزد خدا

[١] - واقدى، ج ٢، ص ٤٣٦-/ ٤٢٦