جنگ نرم - عبدى، حسين - الصفحة ٧٥
خسارات ناشى از حمله ژاپنىها به بندر پرل هاربر، هم بر روحيه سربازان حاضر در جبهههاى نبرد تأثير مخربى بر جاى مىگذارد و هم بر روحيه ملى امريكاييان. از همين روى، آنان در پى دست يافتن به روشهايى بودند كه با به كار بستن آنها، بتوانند تأثيرات شايعات را به حداقل برسانند.
ايجاد كلينيكهاى شايعه، يكى از روشهاى ابداعى آن دو محقق بود. آنان براى اين منظور، از مطبوعات پرتيراژ و راديو مىخواستند تا به بررسى و تحليل شايعات بپردازند. آن رسانهها نيز از خوانندگان خود درخواست مىكردند تا شايعات شنيده شده را براى آنها ارسال كنند. فرض اساسى آلپورت و پستمن، در مورد كلينيكهاى شايعه آن بود كه تحليل، بررسى و افشاى محتواى دروغين شايعات، مردم را در برابر آنها مصون مىدارد. به باور آنان، كلينيكهاى شايعات توانستند نوعى ايمنى عمومى در برابر شايعات ايجاد كنند.[١]
«به باور ميلر (١٩٩٨) مروزه نيز ارتشهاى درگير در جنگ، به خوبى مىدانند كه شايعات، همچون خوره به جان سربازان و افكارعمومى مىافتند و توان روحى آنان را براى مقابله با دشمن، به شدت كاهش مىدهند. به همين سبب، امروزه، همانند زمانى كه آلپورت و پستمن به تحليل و بررسى آزمايشگاهى شايعات پرداختند و براى مقابله با آنها در پى چاره مىانديشيدند پارتمانها و يگانهاى عمليات روانى ارتشهاى كشور مدرن نيز، بخشى از توان و هزينههاى خود را صرف كشف شايعات و به دنبال ارائه راهكارى براى مقابله با آنها برآمدند».[٢]
اما، ميلر تأكيد مىكند كه تبيين آلپورت و پستمن، در مورد شايعات، ناقص است و قادر نيست شايعات منتشر شده در زمانهايى غير از زمان جنگ را، تبيين كند.
اما محققان زيادى تبيين آلپورت و پستمن در خصوص شايعات را تأييد
[١] - آلپورت و پستمن، ١٩٤٨، ص ٣٩
[٢] - آلپورت و پستمن، پيشين، ص ١٦