تغيير سيستم سياسى يك كشور و يا ايجاد تغيير و تحول اساسى در ارزش‌هاى اساسى يك نظام. اين تغيير گاهى از طريق رفتارهاى خشونت‌آميز مثل كودتا، ترور، تحميل جنگ و ... صورت مى‌گيرد و گاهى از طريق مسالمت‌آميز و با اجراى برنامه‌اى حساب شده و دراز مدت براى نفوذ در اركان سياسى يك نظام قابل اجراست. نتيجه هر دو اقدام منجر به تغيير سيستم و در نهايت براندازى خواهد شد.[١]

جست‌وجو در منابع مختلف، تعريفى از براندازى نرم به دست نداد. اين مفهوم را با وام‌گيرى از تعريف بالا مى‌توان چنين تعريف كرد:

براندازى نرم در اصطلاح به معناى اجراى برنامه‌اى حساب شده، مسالمت‌آميز و دراز مدت براى نفوذ در اركان سياسى يك نظام به منظور تغيير سيستم سياسى يك كشور و يا ايجاد تغيير و تحول اساسى در باورهاى اصلى آن مى‌باشد.

امروزه از براندازى نرم، تعابير مختلفى به عمل مى‌آيد كه هر چند ممكن است تفاوت‌هاى ظريفى داشته باشند اما بايد دانست كه در نهايت، ماهيت و محتوا يكى است. اين موارد عبارت‌اند از:

براندازى در سكوت، براندازى خاموش، براندازى قانونى، فروپاشى از درون، انقلاب نارنجى، انقلاب گل سرخ، انقلاب رنگى، انقلاب مخملى، و ...

هدف مشترك همه اين‌ها، تغيير ارزش‌ها و در صورت لزوم افراد نظام حاكم با روش‌هاى بيش‌تر مسالمت‌آميز و با بهره‌گيرى از ظرفيت‌هاى قانونى موجود در قوانين نظام حاكم است.

[١] - جريان برانداز و استراتژى براندازى خاموش در دهه سوم انقلاب اسلامى اداره سياسى سپاه تهران، معاونت آموزش نيروى مقاومت بسيج، ١٣٨١، ص ٤٥