ايجاد تحير و سرگردانى ذهنى در بين مردم: سعى مى‌شود با طرح حجم عظيمى از سؤال، مخاطب را در باورهاى خود به ترديد اندازد. در مثل بايد گفت به يك باره، حجم عظيمى از سؤال در خصوص ولايت فقيه و يا دفاع مقدس براى جوانان كشور طرح مى‌كنند و آنان را به شك و شبهه مى‌اندازند.

البته طرح سئوالات واقعى براى رفع شبهات حقيقى امرى پسنديده است اما در اين باب، هدف طرح سئوال و فهم واقعيت نيست، هدف ايجاد شبهه در اذهان مردم است.

ايجاد تصويرى دل‌فريب از آمريكا در اذهان مردم.

نابود ساختن انگيزه دفاع از كشور و ناموس در صورت حمله احتمالى آمريكا.[٢]

نبرد رسانه‌اى: رسانه‌هاى استكبارى به صورت نسبتا يكدست در كنار برخى روزنامه‌نگاران مزدور و يا فريب خورده داخلى تلاش مى‌كنند تا زمينه را براى نفوذ دشمن مهيا سازند.

احساس ناتوانى، بدبينى به آينده، تنبلى، هوسرانى و امثال آن از جمله ميكرب‌هاى روحى هستند كه در هواى نفس آدمى لانه كرده‌اند. در براندازى نرم، به بهانه كار فرهنگى تلاش مى‌شود تا اين نفس چون اژدها تحريك شده، فعال گردد. دشمن اسم اين كار را اسلحه فرهنگى مى‌گذارد. فايده اين كار براى دشمن اين است كه ما را از فرهنگ اسلامى و معنوى دور مى‌كنند و اگر

[١] - كيهان، ١٢/ ٦/ ٨٦، ص ٢

[٢] - آمريكا و گفتمان استكبارى پيشين ص ٩٥- ٩٤