سند اين دو روايت نيز مورد اشكال است؛ زيرا در سند روايت اوّل، «بندار» آمده است كه قول او در نظر بعضى حجت نيست. او متّهم به كذب است. فلاس او را تكذيب كرده است و عبدالله دورقى گفته است:

«نزد يحيى بن معين بوديم كه صحبت از بندار به ميان آمد. ديدم كه يحيى به او اعتنايى نمى‌كند و او را ضعيف مى‌شمارد و ديدم كه قواريرى از او راضى نيست».[١]

روايت دوّم هم از حيث سند نا تمام است؛ زيرا در سند آن «حجر بن عنبس» و «علىّ بن صالح» قرار دارند كه بنا به گفته بعضى از علماى رجال اهل سنّت- چنان كه گذاشت- نا شناخته، يا ضعيف هستند.

نتيجه بحث‌

نتيجه بحث در مورد تأمين را در امور زير مى‌توان خلاصه كرد:

١- نماز از عبادات است و نزد تمام مذاهب ثابت شده است كه عبادات، توقيفى هستند و در اين صورت، تعيين ماهيّت و احكام آنها بر عهده شارع است.

[١] - ميزان الاعتدال، ذهبى: ٣/ ٤٩٠، شماره ٧٢٦٩.