٢- كتاب‌هاى صحاح اهل سنّت كه نزد آنان معتبر هستند، كيفيّت نماز پيامبراكرم (عليهماالسلام) را بدون كلمه «آمين» نقل كرده‌اند و راويان اسناد اين روايات، در نظر آنان از افراد ثقه هستند.

٣- اهل بيت عليه السلام به پيروانشان دستور داده‌اند كه براى حفظ سنّت جدّشان (عليهماالسلام) از تحريف، از گفتن «آمين»، يا وارد كردن هر كلمه غريب ديگرى در نماز، خوددارى كنند.

٤- كيفيّت نماز در نظر اهل بيت عليه السلام بر حسب آنچه رواياتشان آن را نقل مى‌كند، مطابق با نماز رسول خدا (عليهماالسلام) و بدون كلمه «آمين» در قرائت مى‌باشد و اين نكته، از مشتركات روايات ايشان و بعضى از روايتهاى كتب صحاحِ ستّه مى‌باشد؛ از اين رو، علماى اماميّه با استناد به رواياتى كه از ائمّه عليه السلام نقل شده است، به عدم جواز تأمين در نماز فتوا داده‌اند.

٥- امّا موضعگيرى علماى عامّه درباره حكم تأمين در نماز، بر خلاف مدارك روايى آنها مى‌باشد. ما در بحثهاى گذشته، رواياتى را مورد بررسى قرار داديم كه كلمه «آمين» در نماز را نقل نكرده بود، در صورتى كه راويان اسناد آن موثق بودند، ولى روايات ديگرى، كلمه «آمين» را ذكر كرده و آن را سنّتى از سنّتهاى نماز دانسته بودند كه ضعف اسناد آنها را مشاهده كرديم.