«آمين» گفتن بعد از سوره حمد، يكى از مسائل مورد اختلاف مذاهب اسلامى مى‌باشد. مذهب شيعه معتقد است اين عمل در سنّت وارد نشده و ذكر آن بعد از سوره حمد، باعث بطلان نماز است؛ زيرا اضافه كردن چيزى است كه حتّى استحباب آن روايت نشده است؛ امّا مذاهب چهارگانه ديگر، نظر متفاوتى دارند؛ به اين صورت كه سه مذهب مشهور، آن را از سنّت‌هاى نماز و واجب مى‌دانند، در حالى كه مذهب چهارم، آن را از مستحبّات مى‌داند.

جزيرى مى‌نويسد:

«از سنّتهاى نماز اين است كه نمازگزار بعد از فراغت از قرائت سوره حمد، آمين بگويد[١] و اين بر امام و مأموم در نماز جماعت و بر كسى كه نمازش را فرادا مى‌خواند، واجب است ... و اين مقدار مورد اتّفاق نظر ائمّه سه مذهب است، ولى مذهب مالكيّه قايل است كه آمين مستحب است نه واجب».[٢]

روشن است كه اين اختلاف نظر در حكم آمين به ادلّه شرعيّه‌اى باز مى‌گردد كه ائمّه مذاهب، در صدور فتوا بدان اعتماد كرده‌اند و

[١] -« آمين» گفته نمى‌شود، مگر بعد از امّ القرآن« سوره فاتحه»، پس اگر آن را نگويد، سوره فاتحه را به طور كامل ادا نكرده است.( كتاب الامّ شافعى: ١/ ١٣١، باب التأمين عندالفراغ من قراءة امّ القرآن).

[٢] - الفقه على المذاهب الاربعه، عبدالرحمن جزيرى: ١/ ٢٥٠، حكم الاتيان بقول آمين.