در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - حديث پنجم

حديث سوّم‌

آن را مرحوم كلينى از علىّ بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى روايت كرده است.[١]

حديث چهارم‌

آن را محمّد بن يعقوب، از علىّ بن ابراهيم، از پدرش، از محمّد بن اسماعيل، از فضل بن شاذان، از محمّد بن عيسى، از احمد بن محمّد و همگى از حمّاد بن عيسى، از حريز، از زراره، از امام باقر عليه السلام روايت كرده است.[٢]

حديث پنجم‌

آن را با همين اسانيد از حمّاد بن عيسى، از حريز، از زراره نقل كرده است.[٣]

[١] - وسائل الشيعه: ٤/ ٦٧، ح ٢؛ ر. ك: رجال نجاشى، شرح حال ٦٨٧؛ الفهرست، شيخ طوسى: ٦١، شرح حال ٢٣١.

[٢] - وسائل الشيعه: ٤/ ٦٧٥، ح ٣، رجال آن ثقه هستند. ر. ك: معجم رجال الحديث، از آيت الله خويى: ١٨/ ٥٠، شرح حال ١٢٠٣٧ و ج ١٥/ ٨٤، شرح حال ١٠٢٣٥ وج ١٨/ ١٣٧، شرح حال ١١٩٧٧ و شرح حال ٨٠٠ از همين جلد؛ الفهرست، شيخ طوسى: ١٢٤، شرح حال ٥٥٢، شرح حال ٢٣١ و شرح حال ٢٣٩؛ رجال نجاشى: ١٧٥.

[٣] - وسائل الشيعه: ٤/ ٦٧٦، ح ٤ و رجال آن ثقه هستند؛ ر. ك: الفهرست، شيخ طوسى: ٦١، شرح حال ٢٣١ و ص ٦٢/ شرح حال ٢٣٩؛ رجال نجاشى: ١٧٥.