در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٢ - ج رواياتى كه در سنن ترمذى آمده است
در سند روايت چهارم «ابومصبح مقرايى» آمده است و او كسى است كه به رواياتش احتجاج نمىشود.
ابوحاتم رازى گفته است:
«اين شخص را با كنيهاش نمىشناسند، حال چگونه اسمش شناخته مىشود؟ و ابوعمرو نمرى، اين حديث را از او نقل كرده و گفته است: سند آن درست نيست».[١]
ج: رواياتى كه در سنن ترمذى[٢] آمده است
١- بندار، از محمّد بن بشّار، از يحيى بن سعيد و عبدالرحمن بن مهدى، از سفيان، از سلمة بن كهيل، از حجر بن عنبس، از وائل بن حجر براى ما روايت كرده است:
«شنيدم كه رسول خدا (عليهماالسلام) غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّآلِّينَ را قرائت كرد و سپس با صداى بلند و كشيده فرمود: آمين».[٣]
٢- ابوعيسى، از ابوبكر محمّد بن ابان، از سلمة بن كهيل، از حجر بن عنبس، از وائل بن حجر، از پيامبر اكرم (عليهماالسلام) همان حديث سفيان از سلمة بن كهيل را براى ما روايت كرده است».[٤]
[١] - عون المعبود: ٣ و ٤/ ١٥١.
[٢] - سنن ترمذى: ٢/ ٣٠، كتاب الصلاه، باب ما جاء فى التأمين.
[٣] - سنن الترمذى: ٢/ ٢٧، ح ٢٤٨، باب ما جاء فى التأمين.
[٤] - سنن الترمذى: ٢/ ٢٩، ح ٢٤٩، باب ما جاء فى التأمين.