در سند روايت دوّم نيز «علىّ بن صالح» آمده است و صحيح آن چنان كه صاحب تهذيب الكمال گفته است،[١] علاء بن صالح مى‌باشد. در ثقه بودن وى اختلاف شده است؛ از سويى ابن معين و ابوحاتم گفته‌اند: «اشكالى بر او نيست».

و از سويى ديگر، ابن مدينى گفته است: «او احاديث منكرى را روايت كرده است».

و بخارى گفته است: «به روايات او عمل نمى‌شود».[٢]

و ابن حجر عسقلانى در تهذيب گفته است: «او راستگو، ولى دچار اوهام است».[٣]

در سند روايت سوّم، «عاصم احول» آمده است. ابن جبان مى‌نويسد:

«يحيى بن سعد، ميل كمى به نقل روايتهاى او داشت و ابن ادريس گفته است: يحيى را ديدم كه به بازار آمد و گفت: عاصم را كنار بگذاريد كه من چيزى از او روايت نمى‌كنم. و وهيب روايات او را كنار گذاشته بود، زيرا برخى از حالات ورفتار او مورد انتقاد وى بود».[٤]

[١] - تهذيب الكمال، يوسف المزى: ٢٢٢/ ٥١١( شرح حال شماره ٤٥٧٢).

[٢] - تهذيب التهذيب: ٨/ ١٦٤، شماره ٣٣١.

[٣] - تهذيب الكمال، يوسف المزى: ٢٢/ ٥١٢( در حاشيه).

[٤] - تهذيب التهذيب، ابن حجر عسقلانى: ٦/ ٣٩، شماره ٧٣.