در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤١ - تكتف از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام)
آويزان كرد، انگشتانش را به هم چسباند و بين دو پايش را به هم نزديك كرد تا حدّى كه بين آنها سه انگشت فاصله بود. همه انگشتان دو پايش را به سوى قبله نمود و آنها را از قبله متمايل نساخت، پس با خشوع و فروتنى گفت: الله اكبر، سپس حمد و قل هو الله را با حالت ترتيل قرائت كرد. سپس به اندازه يك نفس كشيدن در حالت ايستاده صبر كرد و پس از آن گفت: الله اكبر. سپس به ركوع رفت و دو كف دستش را به صورت باز، بر زانوهايش قرار داد و زانوانش را آن قدر عقب برد تا كمرش راست شد، به گونهاى كه اگر قطرهاى آب، يا روغن بر پشتش ريخته مىشد، جارى نمىشد و گردن خود را راست نگه داشت و چشمان خود را بست، سپس با ترتيل سه بار گفت: سبحان ربي العظيم و بحمده، سپس راست ايستاد و گفت: سمع الله لمن حمده، پس از آن در حالى كه ايستاده بود، تكبير گفت و دستان خود را تا مقابل صورتش بالا آورد و به سجده رفت. او دستان خود را قبل از زانوانش بر روى زمين قرار داد و سه مرتبه گفت: سبحان ربّي الأعلي و بحمده و هيچ عضوى از بدنش را بر عضوى ديگر قرار نداد و بر روى هشت عضو سجده نمود؛ پيشانى، دو كف دست، زانوها و انگشتان شصت دو پا و بينى. اين هفت تا واجب هستند و قرار دادن بينى بر روى زمين، سنّت است و اين كار نشانه نهايت عبوديّت است، سپس سرش را از سجده بلند كرد. وقتى راست نشست، گفت: الله اكبر، پس از آن بر روى ران چپ خود نشست و روى پاى راستش را بر چپش گذاشت و گفت: استغفر الله ربي و اتوب