در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٨ - اول عدم تناسب با مقام نبوت

[بررسى روايات مذكور]

پس از نقل اين روايات، به بررسى متن و سند آنها مى‌پردازيم تا حقيقت روشن شود و سپس رواياتى را كه در منابع ديگر نقل شده است بيان مى‌كنيم. اين روايات از جهات متعدّدى مخدوش هستند و صلاحيّت احتجاج را ندارند.

اوّل: عدم تناسب با مقام نبوّت‌

خداى متعال، پيامبرش را براى بر پاداشتن نماز همراه با مؤمنان در اوقات مختلف فرستاده است. طبيعى است كه در چنين صورتى، خداى متعال چگونگى تحقّق اين هدف را به پيامبر تعليم مى‌دهد. به اين ترتيب، معنا ندارد كه پيامبر (ص) به مدّت طولانى و چنان كه در روايت اوّل، از ابوداوود آمده است، به مدّت بيست روز، سرگردان بماند و نداند كه چگونه اين وظيفه‌اى را كه بر عهده‌اش گذاشته شده، به انجام رساند تا جايى كه به مشورت با ديگران بپردازد تا راه جمع كردن مردم براى نماز را به او ارائه دهند! در حالى كه خداى متعال در حقّ آن حضرت (ص) مى‌فرمايد:

... وَكَانَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا.[١]

«فضل و رحمت الهى بر تو بسيار است».

[١] - نساء( ٤): ١١٣.