در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - روايت اول

او در حالى كه عبايش بر زمين كشيده مى‌شد، از منزل خارج شد و مى‌گفت: «قسم به خدايى كه تو را به حق مبعوث كرده است! رؤيايى شبيه آنچه ابن زيد ديده است، در خواب ديدم».

ما دليلى نداريم كه روايت بخارى را به دعوت «الصلاة جامعة» و احاديث رؤيا را بر اذان گفتن حمل نماييم. اين كار، جمع بدون شاهد است و اگر پيامبر (ص) به بلال دستور داد كه با صداى بلند اعلام كند: «الصلاة جامعة»، در اين صورت اين شك و ترديد رفع مى‌شد، به خصوص اگر عبارت «الصلاة جامعة» چندين بار تكرار مى‌شد. همه اين قراين، دليل بر آن است كه دستور پيامبر (ص) درباره دعوت كردن به وسيل اذان مشروع براى نماز بوده است.[١]

اين وجوه چهارگانه، باعث عدم اعتماد به اين روايات مى‌شود و ما را ملزم مى‌كند كه به بررسى متن و سند آنها بپردازيم.

بعضى از اين روايات، مرسل است و سند آن به پيامبر اكرم (ص) وصل نمى‌شود و برخى مشتمل بر افراد ضعيف، يا مجهول است كه به بررسى آنها مى‌پردازيم.

روايت اوّل‌

ابو داوود آن را نقل كرده است كه ضعيف است؛ زيرا:

[١] - النص و الاجتهاد، شرف‌الدين: ٢٠٠، چاپ اسوه.