در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٩ - و روايت دار قطنى

٣- ابو محمّد بن ساعد، از حسن بن يونس، از اسود بن عامر، از ابوبكر بن عياش، از اعمش، از عمرو بن مره، از عبدالرحمن بن ابى ليلى، از معاذ بن جبل نقل كرده است:

«مردى از انصار؛ يعنى عبدالله بن زيد پيش رسول خدا (ص) رفت و عرض كرد: من در خواب ديده‌ام ...».[١]

اين سند هم مقطوع است؛ چون معاذ بن جبل در سال ٢٠، يا ١٨ هجرى از دنيارفته است، در حالى كه عبدالرحمن بن ابى ليلى، در سال ١٧ هجرى به دنيا آمده است.

علاوه بر اين، دارقطنى، عبدالرحمن را تضعيف كرده و گفته است: «او مردى ضعيف الحديث و بد حافظه است و ثابت نشده است كه ابن ابى‌ليلى، از عبدالله بن زيد چيزى را شنيده باشد».[٢]

تا اين جا معلوم شد كه نمى‌توانيم بگوييم مبدأ تشريع اذان، رؤياى عبدالله بن زيد، يا عمر بن خطّاب، يا شخصى ديگر بوده است و اين روايات، تعارض ذاتى داشته و سند كاملى ندارند و نمى‌توان چيزى را به وسيله آنها ثابت كرد.

علاوه بر اين، عقل هم نمى‌پذيرد كه قوانين شريعت به وسيله خواب و رؤيا ثابت شده باشد.

[١] - السنن، دارقطنى: ١/ ٢٤٢، ش ٣١.

[٢] - السنن، دارقطنى: ١/ ٢٤٢، ش ٣١.