در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
چگونگى تشريع اذان به نظر جمهور
٢٣ ص
(٥)
بررسى روايات مذكور
٢٨ ص
(٦)
اول عدم تناسب با مقام نبوت
٢٨ ص
(٧)
دوم تناقض درونى روايات
٣٠ ص
(٨)
سوم كسانى كه رؤيا را ديدهاند، چهارده نفر بودهاند، نه يك نفر!
٣٢ ص
(٩)
چهارم تعارض بين نقل قول بخارى و ديگران
٣٣ ص
(١٠)
روايت اول
٣٤ ص
(١١)
روايت دوم
٣٦ ص
(١٢)
روايت سوم
٣٨ ص
(١٣)
روايت چهارم
٣٨ ص
(١٤)
روايت پنجم
٤٠ ص
(١٥)
الف روايت امام احمد در مسند خود
٤١ ص
(١٦)
ب روايت دارمى در مسندش
٤٢ ص
(١٧)
ج روايت امام مالك در موطأ
٤٣ ص
(١٨)
د روايت ابن سعد در طبقات
٤٣ ص
(١٩)
ه - روايت بيهقى در سنن
٤٦ ص
(٢٠)
و روايت دار قطنى
٤٨ ص
(٢١)
چگونگى تشريع اذان از نظر اهل بيت(عليهم السلام)
٥٠ ص
(٢٢)
اثبات جزئيت((حى على خير العمل))
٥٣ ص
(٢٣)
اول نصوصى كه از صحابه پيامبر اكرم(ص) نقل شده است
٥٣ ص
(٢٤)
رواياتى كه از عبدالله بن عمر نقل شده است
٥٣ ص
(٢٥)
رواياتى كه از سهل بن حنيف روايت شده است
٥٦ ص
(٢٦)
رواياتى كه از بلال نقل شده است
٥٦ ص
(٢٧)
رواياتى كه از ابى محذوره نقل شده است
٥٨ ص
(٢٨)
روايتى كه از ابن ابى محذوره نقل شده است
٥٨ ص
(٢٩)
رواياتى كه از زيد بن ارقم نقل شده است
٥٩ ص
(٣٠)
دوم رواياتى كه با سند صحيح از اهل بيت(عليهم السلام) نقل شده است
٦٠ ص
(٣١)
نظرات علما درباره جزئيت حى على خيرالعمل
٦٣ ص
(٣٢)
علت حذف فقره«حى على خيرالعمل»
٦٦ ص
(٣٣)
تأكيدى ديگر بر جزئيت«حى على خيرالعمل»
٧٢ ص
(٣٤)
چكيده بحث
٧٣ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٧ - رواياتى كه از بلال نقل شده است

«بلال در اذان صبح، فقره: حيّ علي خير العمل‌ را مى‌گفت تا اين كه پيامبر اكرم (ص) به وى دستور داد: به جاى آن فقره: الصلاة خير من النوم را بگويد و حيّ علي خير العمل‌ را ترك گويد».[١]

لكن ذيل اين روايت، محلّ اشكال است؛ زيرا عبارت: الصلاة خير من النوم، بعد از رحلت پيامبر اكرم (ص) به اذان اضافه شده است؛ چنان كه روايات بسيارى به اين امر تصريح كرده‌اند و در خلال بحث به آنها اشاره خواهيم كرد.[٢]

ب: بلال، اذان صبح مى گفت ودر آن، جمل: حيّ على خير العمل‌ مى گفت.[٣]


[١] - مجمع الزوائد: ١/ ٣٣٠، به نقل از طبرانى در الكبير و مصنف عبدالرزاق: ١/ ٤٦٠، ح ١٧٨٦؛ سنن بيهقى: ١/ ٦٢٥، ح ١٩٩٤؛ منتخب كنز العمّال در حاشيه المسند: ٣/ ٢٧٦، به نقل از ابى الشيخ در كتاب الأذان؛ دلائل الصدق: ٣، قسم ٢/ ٩٩.

[٢] - ر. ك: موطّأ مالك: ٤٦؛ سنن دارقطنى؛ مصنف عبدالرزاق: ١/ ٤٧٥- ٤٧٤، ح ١٩٩٤، ش ١٨٧٧، ١٨٢٩، ١٨٣٢؛ منتخب كنز العمال در حاشيه المسند: ٣/ ٢٧٨. در اين كتاب آمده است: عدّه‌اى از قبيل ترمذى و ابو داوود گفته‌اند كه: اين فقره بدعت است.

[٣] - منتخب كنز العمّال در حاشيه المسند: ٣/ ٢٧٦؛ دلائل الصدق: ٣، قسم ٢/ ٩٩، به نقل از كنز العمّال: ٤/ ٢٦٦.