آزادسازى، جهانى سازى و توزيع درآمد
(١)
1- مقدمه
١ ص
(٢)
2- روندهاى توزيع درآمد در گذشته و حال
٤ ص
(٣)
2- 2- اقتصادهاى درحال گذار اروپا
٥ ص
(٤)
3- 2- چين
٦ ص
(٥)
4- 2- امريكاى لاتين
٧ ص
(٦)
5- 2- جنوب صحراى افريقا
٨ ص
(٧)
6- 2- جمع بندى و نتيجه گيرى
٨ ص
(٨)
3- تشريح علل افزايش اخير در روند نابرابرى علل ساختارى ديرين
١٢ ص
(٩)
4- تبيين علل افزايش نابرابرى در برهه هاى اخير تغيير و تحول در خطمشى ها
١٥ ص
(١٠)
1- 4- فرايند تثبيت و اصلاح ساختارى
١٥ ص
(١١)
1- 1- 4- تورم زدايى و سهم عوامل
١٦ ص
(١٢)
2- 1- 4- تضعيف ارزش پول، نابرابرى بين شهر و روستا و توزيع درآمد در بخشهاى شهرى و روستايى
١٧ ص
(١٣)
2- 4- جهانى كردن اقتصاد و آزادسازى تجارت
١٧ ص
(١٤)
3- 4- سياست گذارى نرخ بهره، آزادسازى مالى و افزايش رانتهاى مالى
١٩ ص
(١٥)
4- 4- خصوصى سازى و توزيع داراييهاى صنعتى
٢٠ ص
(١٦)
5- 4- تغيير و دگرگونى در نهادهاى بازار كار
٢١ ص
(١٧)
6- 4- تغيير و دگرگونى در نظامهاى ماليات و انتقال تضعيف نقش دولت در فرايند بازتوزيع (توزيع مجدد)
٢١ ص
(١٨)
5- نابرابرى، رشد و كاهش فقر
٢٢ ص
(١٩)
6- نتيجه گيرى
٢٤ ص
(٢٠)
فهرست مآخذ
٢٥ ص

آزادسازى، جهانى سازى و توزيع درآمد - آندريا كورنيا، جيووانى؛ مترجم محمد جواد ايروانى - الصفحة ٩ - ٦- ٢- جمع بندى و نتيجه گيرى

عديده‌اى به چشم مى‌خورد. مثلا، در بسيارى از كشورهاى واقع در جنوب صحراى افريقا، توسعه ملى معمولا، افزايش شكاف بين درآمدهاى شهرى و روستاى و به‌طور كلى، افزايش نرخ نابرابرى را به‌دنبال داشته است. در امريكاى لاتين، روند كاهش نرخ نابرابرى، فقط در دهه ١٩٧٠ و پس از دو دهه افزايش روزافزون شدت تمركز و تراكم درآمدها، آغاز گرديد و در هندوستان، اقدامات اوليه در جهت كاهش نرخ نابرابرى بين سالهاى ١٩٥٠ تا ١٩٦٢، با روندى ثابت و يكنواخت پى‌گيرى شد.

* طى بيست سال گذشته، گرايش به سمت كاهش نرخ نابرابرى در درآمدها در بسيارى از كشورها كه از اطلاعات كافى درباره چگونگى توزيع درآمد در راستاى بهبود اوضاع كلى اقتصاد ملى (اعم از بخشهاى شهرى و روستايى و كلانشهرها) سود مى‌برند، روند معكوس به خود گرفته است. اين نتيجه‌گيرى نيز حاصل يك تحليل اقتصادى از روندهاى نابرابرى بين دهه ١٩٥٠ و ١٩٩٠ در ٧٧ كشور است كه ٨٢ درصد كل جمعيت جهان و ٩٥ درصد از كل توليد ناخالص داخلى (براساس برابرى قدرت خريد)[١] را به خود اختصاص داده‌اند. اطلاعات مندرج در جدول شماره ٢ نشان مى‌دهد در ٤٥ كشور از مجموع ٧٧ كشور مذكور، نابرابرى، روند صعودى داشته است؛ كه از اين بين در ٢٣ كشور، از جمله در اقتصادهاى بزرگى چون چين و ايالات متحده امريكا، ضريب جينى تابع يك الگوى» U «شكل بوده است. در ٤ كشور (از جمله هندوستان) سير نزولى نابرابرى، در درازمدت متوقف شد و در ٧ كشور روند آمارى قابل ملاحظه‌اى، مشاهده نگرديد. اين در حالى است كه فقط در ١٦ كشور شواهد روشنى دال بر كاهش روند تجمع و تمركز درآمدها در درازمدت به چشم مى‌خورد. اگر اهميت نسبى تغييرات حاصله در روند نابرابرى، براساس ميزان جمعيت وGDP -PPP كشورهاى مورد مطالعه سنجيده شود، نتايج بدست آمده، بيشتر مورد تأييد قرار مى‌گيرد. در واقع، جدول شماره ٢، نشاندهنده سير صعودى يا توقف روند كاهش نابرابرى در كشورهايى است كه بالغ بر ٧٩ درصد جمعيت و ٧٧ درصدGDP -PPP كشورهاى مورد مطالعه را تشكيل مى‌دهند. درحالى‌كه همان‌گونه كه قبلا خاطرنشان گرديد، نابرابرى در ١٦ كشور سير نزولى داشته است ولى اينها عمدتا كشورهاى كوچك و متوسطى هستند كه به ترتيب فقط ١٦ درصد و ٢٠ درصد كل جمعيت وGDP -PPP كشورهاى نمونه را تشكيل مى‌دهند.


[١] .GDP -PPP