وصاياي امام علي (ع) به جهان بشريت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٢٠ - وصيّت از ديدگاه روايات

٤- امام صادق عليه‌السلام فرمود:

مَنْ لَمْ يُوصِ عِنْدَ مَوْتِهِ لِذَوي قَرٰابَتِهِ مِمَّنْ لايَرِثُهُ، فَقَدْ خَتَمَ عَمَلَهُ بِمَعْصِيَتِهِ؛ هر کس هنگام مرگ براي بستگاني که از او ارث نمي‌برند، چيزي وصيّت ننمايد، عمل خويش را به معصيت ختم نموده است.[١]

٥- امام صادق عليه‌السلام فرمود:

أَلسُّکْرُ مِنَ الْکَبائرِ، وَ الْحَيْفُ في الْوَصِيَّةِ مِنَ الْکَبآئِرِ؛ مستي (استعمال مواد مست‌کننده) از گناهان کبيره است و جور و ستم در وصيّت از گناهان کبيره است.[٢]

٦- امام صادق عليه‌السلام فرمود:

هر ميّتي که مردن او نزديک مي‌شود، خدا از بينايي و شنوايي و عقل به قدري که بتواند وصيّت کند، به او مي‌دهد که اگر نکرد، حجّت بر او تمام شود،که نتواند بگويد من شعوري نداشتم که وصيّت نکردم ... .[٣]

[١] . همان مدرک، ص٣٥٥ .

[٢] . همان مدرک، ص٣٥٩ .

[٣] . شرح من لايحضره الفقيه .