پیاده تا کربلا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤٦ - سخنانی از امام حسین&#٦١٥٧٤

شیعه و پیرو حقیقی به زبان نیست، بلکه به عمل و کردار صحیح است. و تنها منحصر به کارهای نیک نیست، بلکه باید از کارهای ناشایست و ناپسند نیز دوری کرد.

در این راستا امام صادق† می‌فرمایند: لَيْسَ‌ مِنْ‌ شِيعَتِنَا مَنْ‌ قَالَ‌ بِلِسَانِهِ‌ وَخَالَفَنَا فِي أَعْمَالِنَا وَآثَارِنَا وَلَكِنْ شِيعَتُنَا مَنْ وَافَقَنَا بِلِسَانِهِ وَقَلْبِهِ وَاتَّبَعَ آثَارَنَا وَعَمِلَ بِأَعْمَالِنَا أُولَئِكَ شِيعَتُنَا؛ «کسی که با زبان مدّعی پیروی از ماست و در عمل و نحوه زندگی با ما مخالفت می‌کند، شیعه ما نیست. شیعه ما کسی است که با زبان و دل با ما همراه است و دنبال ما حرکت می‌کند و در عمل از ما پیروی می‌نماید. آنان پیروان راستین ما هستند».[١]

دانشمند کيست؟

امام حسین† در تعریف شخص دانا و دانشمند چنین می‌فرمایند: لو أنَّ العالِمَ کُلَّما قالَ أحسَنَ وأصابَ، لأوشَک أن یُجَنَّ مِنَ العُجبِ، وإنَّما العالِمَ مَن یَکثُرُ صَوابُهُ؛ «اگر همه گفته‌های عالِم، نیکو و درست بود، ممکن بود که از خودبینی دیوانه شود؛ بلکه همانا عالم، کسی است که گفته‌های درستش فراوان باشد».[٢]

همچنین در سخنی شیوا نشانة دانشمند بودن را چنین بیان می‌کنند: مِنْ‌ دَلَائِلِ‌ الْعَالِمِ‌ انْتِقَادُهُ‌ لِحَدِيثِهِ وَعِلْمُهُ بِحَقَائِقِ فُنُونِ النَّظَرِ؛ «از نشانه‌های دانشمند، نقد کردن گفته خود و آگاهی به حقائق فن‌های مناظره است».[٣]

[١]. وسائل الشیعه، ج١٥، ص٢٤٧.