پیاده تا کربلا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١٦ - بصیرت، هشیار و هوشیاری

توجه و عمل به سیره و رفتار معصومین‰، آشنایی به چگونگی رفتار و گفتار آنها با دیگران، خانواده، دوستان، دشمنان.

توجه به سخنان گوهر بار معصومین‰ و مرور کردن احادیث نورانی آنان، مانند کتاب خصال شیخ صدوق، حکمت‌های امیر مؤمنان در نهج البلاغه، غررالحکم و دررالکلم، تحف العقول.

توجه و عمل به ویژگی‌های اخلاقی معصومین‰، مطالعه کتاب‌های اخلاقی مانند، اخلاق شبر، معراج السعادة، جهاد با نفس (ترجمه بخشی از جلد١١ وسائل الشیعه)

توجه و دقت به محتوای زیارت‌ها.[١]

با توجه به تلازمی که بین معرفت و محبت هست، ادعیه و زیارت‌های که درباره ائمه اطهار وارد شده و به ویژه زیارت نامه امام حسین†، علاوه بر آنکه موجب استحکام اعتقادات مذهبی و معرفت ما درباره اهل بیت‰ می‌شوند، بُعد دیگر روان ما، یعنی محبت ما به اهل بیت‰ را نیز تقویت می‌کنند. اصلی‌ترین بُعد شناخت و معرفت احساس و عواطف‌اند و تقویت این دو بُعهد موجب تقویت انسانیت می‌شود. گرامی داشتن یاد اهل بیت‰ و از جمله یاد امام حسین† و سلام بر او، که در جای جای معارف اهل بیت‰ بدان سفارش شده، تدبیری است برگرفته از حکمت الهی، برای تقویت بُعد معرفتی و نیز بُعد عاطفی وجود ما، و در نتیجه، رشد جنبه انسانیت ما.[٢]

[١]. آداب و احکام زیارت، ص٥١.