پیاده تا کربلا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٢٦ - فضیلت زیارت سید الشهداء٦١٥٧٤
جبران هزينه
عَنِ الْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ فِي حَدِيثٍ طَوِيلٍ قَالَ: قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا تَقُولُ فِيمَنْ تَرَكَ زِيَارَتَهُ وَهُوَ يَقْدِرُ عَلَى ذَلِكَ؟ قَالَ أَقُولُ إِنَّهُ قَدْ عَقَّ رَسُولَ اللَّهِ وَعَقَّنَا وَاسْتَخَفَّ بِأَمْرٍ هُوَ لَهُ وَمَنْ زَارَهُ كَانَ اللَّهُ لَهُ مِنْ وَرَاءِ حَوَائِجِهِ ـ وَكُفِيَ مَا أَهَمَّهُ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاهُ وَإِنَّهُ لَيَجْلِبُ الرِّزْقَ عَلَى الْعَبْدِ وَيُخْلِفُ عَلَيْهِ مَا أَنْفَقَ ـ وَيَغْفِرُ لَهُ ذُنُوبَ خَمْسِينَ سَنَةً وَيَرْجِعُ إِلَى أَهْلِهِ وَمَا عَلَيْهِ وِزْرٌ وَلَا خَطِيئَةٌ إِلَّا وَقَدْ مُحِيَتْ مِنْ صَحِيفَتِهِ؛ «به نقل از حلبی: به امام صادق گفتم: فدایت شوم! درباره کسی که میتواند حسین را زیارت کند، اما آن را وا میگذارد، چه میگویی؟ امام فرمود: پیامبر خدا و ما را نافرمانی کرده و کاری را که به سود اوست، سبُک شِمرده است. هر کس حسین را زیارت کند، خداوند در پی حاجتهای اوست و آنچه از کارهای دنیا که او اندیشناک کرده، برایش کفایت میشود [و حل میگردد]. این زیارت، روزی را به سوی بنده میکشد و آنچه را هزینه کرده، جبران میکند و گناهان پنجاه سالهاش آمرزیده میشود و در حالی به سوی خانوادهاش باز میگردد که هیچ گناه و خطایی نیست جز آنکه از نامة عملش محو میشود».[١]
فرود فرشتگان
امام صادق: ... فَإِنْ هَلَكَ فِي سَفَرِهِ نَزَلَتِ الْمَلَائِكَةُ فَغَسَّلَتْهُ وَفُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَيَدْخُلُ عَلَيْهِ رَوْحُهَا حَتَّى يُنْشَرَ وَإِنْ سَلِمَ فُتِحَ لَهُ الْبَابُ الَّذِي يَنْزِلُ مِنْهُ الرِّزْقُ وَيُجْعَلُ لَهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ أَنْفَقَهُ عَشَرَةُ آلَافِ دِرْهَمٍ وَذُخِرَ ذَلِكَ لَهُ فَإِذَا حُشِرَ قِيلَ لَهُ لَكَ بِكُلِّ دِرْهَمٍ عَشَرَةُ آلَافِ دِرْهَمٍ وَإِنَّ اللَّهَ نَظَرَ لَكَ وَذَخَرَهَا لَكَ عِنْدَهُ؛ «و اگر [زائر امام حسین] در سفرش بمیرد، فرشتگان، فرود میآیند و او را غسل میدهند و دری به سوی بهشت برایش گشوده میشود که روحش از آن وارد میشود تا آنگاه که محشور شود و اگر سالم برسد، دری از روزی بر او گشوده میشود و برایش در برابر هر درهمی که هزینه کرده، ده هزار درهم میدهند و آن را برایش میاندوزند، و چون محشور شود، به او گفته میشود: برای تو در برابر هر
[١]. کامل الزیارات، ص١٢٨؛ تهذیب الاحکام، ج٦، ص٤٥؛ وسائل الشیعه، ج١٤، ص٤٢٩.