پیاده تا کربلا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤٥ - سخنانی از امام حسین&#٦١٥٧٤

نصيب تو و خودش مى‌گردد، برادرى است كه هدفش از رفاقت، تداوم برادرى است نه نابودى آن؛ پس اين برادرى به سود هر دوى شماست؛ زيرا هنگامى كه برادرى كامل شد زندگى براى هر دو دلپذير و دوست داشتنى شود و اگر اين برادرى به ناسازگارى كشد، زندگى هر دو تباه گردد. برادرى كه فقط سودش نصيب تو مى‌گردد، برادرى است كه طمع را از خود دور كرده و شيفته تو گشته؛ و چون شيفته برادرى است به دنيا طمعى ندارد؛ پس چنين برادرى هميشه براى تو مشكل‌گشا و سودمند است. برادرى كه فقط زيانش نصیب تو گردد، برادر نماست كه هميشه منتظر گرفتار شدن توست و با تو يك دل و يك رنگ نيست و بين آشنايان بر تو دروغ مى‌بندد و حسودانه بر تو مى‌نگرد، پس لعنت خداى واحد بر چنين برادرى باد! و اما برادرى كه نه سودش نصيب تو گردد و نه نصيب خودش، آن برادرى است كه خدا او را پر از حماقت ساخته و او را به كلى از رحمت خود دور كرده است، پس او را مشاهده كنى كه خود را بر تو ترجيح دهد و از آن چه نزد توست با تنگ چشمى دنبال آن است»[١]

من از شيعيانم

قَالَ رَجُلٌ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ‡: يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَنَا مِنْ شِيعَتِكُمْ. قَالَ†: اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَدَّعِيَنَّ شَيْئاً يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى لَكَ: كَذَبْتَ وَفَجَرْتَ فِي دَعْوَاكَ. إِنَّ شِيعَتَنَا مَنْ سَلِمَتْ قُلُوبُهُمْ مِنْ كُلِّ غِشٍّ وَغِلٍّ وَدَغَلٍ‌ وَلَكِنْ قُلْ: أَنَا مِنْ مُوَالِيكُمْ وَ [مِنْ‌] مُحِبِّيكُم‌؛ «مردی به امام حسین† عرض کرد: ای فرزند رسول خداˆ،من از شیعیان شماییم. آن حضرت† فرمود: از خدا بترس و چیزی را ادعا مکن که خدا بگوید: در ادعای خود دروغ گفتی و گناه کردی؛ زیرا شیعیان ما کسانی‌اند که دل‌هایشان از هر گونه مکر و فریب و کینه پنهان، پاک باشد؛ بلکه بگو: من از دوستداران و علاقمندان شمایم».[٢]

[١]. تحف العقول، ص٢٤٧.