پیاده تا کربلا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٣٤ - فضیلت زیارت سید الشهداء&#٦١٥٧٤
از خانهاش خارج شد سايهاش به چيزى نمىافتد مگر آن چيز برايش دعا مىنمايد، و هنگامى كه آفتاب بر او تابيد گناهانش را مىخورد همان طورى كه آتش هيزم را مىخورد، و آفتاب هيچ گناهى را بر او باقى نمىگذارد، بنابراين از زيارت بر مىگردد در حالى كه هيچ گناهى بر او نيست».[١]
آيا اهل بهشتی؟
امام باقر† میفرمایند: مَنْ أَرَادَ أَنْ يَعْلَمَ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَعْرِضُ حُبَّنَا عَلَى قَلْبِهِ فَإِنْ قَبِلَهُ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَمَنْ كَانَ لَنَا مُحِبّاً فَلْيَرْغَبْ فِي زِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ† فَمَنْ كَانَ لِلْحُسَيْنِ† زَوَّاراً عَرَفْنَاهُ بِالْحُبِّ لَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ وَكَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ؛ كسى كه مىخواهد بداند آيا اهل بهشت هست يا نه، پس حبّ و دوستى ما را بر دلش عرضه كند. اگر دلش آن را پذيرفت پس او مؤمن است و كسى كه محب و دوستدار ما است بايد در زيارت امام حسين† راغب باشد، بنابراين شخصى كه زائر امام حسين† باشد ما او را محب خود مىدانيم و از اهل بهشت خواهد بود».[٢]
شوق زيارت
امام باقر† میفرمایند: لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي زِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ† مِنَ الْفَضْلِ لَمَاتُوا شَوْقاً وَتَقَطَّعَتْ أَنْفُسُهُمْ عَلَيْه حَسَرَاتٍ؛ «اگر مردم مىدانستند كه در زيارت قبر حضرت حسين بن على‡ چه فضل و ثوابى است حتماً از شوق و ذوق قالب تهى مىكردند و بهخاطر حَسرتها، نفسهايشان به شماره افتاده و قطع خواهد شد».[٣]
مرا میشناسی؟
امام صادق† میفرمایند: يُنَادِي مُنَادٍ أَيْنَ زُوَّارُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ†؟ فَيَقُومُ أُنَاسٌ كَثِيرٌ فَيُقَالُ لَهُمْ خُذُوا بِيَدِ مَنْ أَحْبَبْتُمْ انْطَلِقُوا بِهِمْ إِلَى الْجَنَّةِ فَيَأْخُذُ الرَّجُلُ مَنْ أَحَبَّ حَتَّى إِنَّ
[١]. کامل الزیارات، ص٢٩٧؛ الدروع الواقیه، ص٧٥؛ بحارالانوار، ج٩٨، ص١٥.