پیاده تا کربلا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٣٦ - فضیلت زیارت سید الشهداء&#٦١٥٧٤
سوگند ای پسر رسول خداˆ تا به حال به زیارت آن حضرت نرفتهام. حضرت فرمود: «سبحان الله، تو از روسای شیعه هستی و زیارت امام حسین† را ترک میکنی، به زیارتش نمیروی؟!».[١]
انگشت نما
عَنْ قائد [فَائِدٍ] عَنْ عَبْدٍ صَالِحٍ† قَال: دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ الْحُسَيْنَ† قَدْ زَارَهُ النَّاسُ مَنْ يَعْرِفُ هَذَا الْأَمْرَ وَمَنْ يُنْكِرُهُ وَرَكِبَتْ إِلَيْهِ النِّسَاءُ وَوَقَعَ حَالُ الشُّهْرَةِ ـ وَقَدِ انْقَبَضْتُ مِنْهُ لِمَا رَأَيْتُ مِنَ الشُّهْرَةِ قَالَ فَمَكَثَ مَلِيّاً لَا يُجِيبُنِي ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيَّ فَقَالَ يَا عِرَاقِيُّ إِنْ شَهَرُوا أَنْفُسَهُمْ فَلَا تَشْهَرْ أَنْتَ نَفْسَكَ فَوَاللَّهِ مَا أَتَى الْحُسَيْنَ† آتٍ عَارِفاً بِحَقِّهِ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ؛ «به نقل از قائد بر عبد صالح [امام کاظم†] درآمدم و گفتم: فدایت شوم! حسین† را، هم کسانی زیارت میکنند که این امر [امامت] را میشناسند و هم کسانی که آن را نمیشناسند، و زنان نیز به سوی آن میروند و به زیارت، شهرت یافته است و من، برای دوری از شُهرت و انگشت نما شدن، از زیارت، خودداری میکنم. امام† مدتی قابل توجه درنک کرد و پاسخم را نداد. سپس رو به من کرد و فرمود: ای عراقی! اگر آنان خود را انگشت نما میکنند، تو خود را انگشت نما مکن. به خدا سوگند، هیچ کس با شناخت حق حسین† به زیارتش نیامد، جز آنکه خداوند، گناهان پیشین و پسین او را آمرزد».[٢]
حج فقرا
عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ حَسَّانَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ† مَا يُقَالُ إِنَّ زِيَارَةَ قَبْرِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنِ† تَعْدِلُ حِجَّةً وَعُمْرَةً؟ فَقَالَ إِنَّمَا الْحَجُّ وَالْعُمْرَةُ هَاهُنَا وَلَوْ أَنَ رَجُلًا أَرَادَ الْحَجَ وَلَمْ يَتَهَيَّأْ لَهُ فَأَتَاهُ ـ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ حِجَّةً وَلَوْ أَنَّ رَجُلًا أَرَادَ الْعُمْرَةَ وَلَمْ يَتَهَيَّأْ لَهُ فَأَتَاهُ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عُمْرَةً؛ «به نقل از عبدالکریم بن حَسّان: به امام صادق† گفتم: چه گفته میشود
[١]. کامل الزیارات، ص٣٣١؛ مستدرک الوسائل، ج١٠، ص٢٥٧.