مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٩٤ - پنجمين واجب از واجبات حج تمتع قربانى كردن است

باشد فرقى نيست.

مسأله ٤٧١- اگر بعد از ذبح شك كند كه قربانى داراى شرايط بوده يا نه، صحيح است و واجب نيست كه اعاده نمايد، به شرطى كه در وقت ذبح ملتفت به وجود شرايطى بوده باشد كه در صحّت آن لازم است، و همچنين اگر بعد از قربانى شك كند كه در منى واقع شده يا در جاى ديگر، صحيح است، البته در صورت شك كه آن نقطه جزء منى است يا نه، چنانچه شك به نحو شبهه موضوعيه باشد، قربانى را كه در آن نقطه نموده كافى نيست، و اگر به نحو شبهه مفهوميه باشد، بعيد نيست كه كافى باشد. ولى اگر شك كند كه قربانى كرده يا نه، در صورتى كه شكش بعد از داخل شدن در انجام حلق يا تقصير باشد، نبايد به شكش اعتناء كند.

مسأله ٤٧٢- اگر در لاغر بودن قربانى شك داشته باشد، اگر به اميد اين كه امتثال امر خداوند شود، آن را ذبح كند، بعد معلوم شود كه چاق بوده، كفايت مى‌كند.

مسأله ٤٧٣- اگر حيوان صحيح و سالمى را براى قربانى خريدارى نمايد و بعد مريض شود و يا لاغر گردد و عضوى از اعضايش مثل پا و يا قسمت داخلى شاخ بشكند و يا عيب ديگر مثل كورى بر او عارض شود، همان حيوان براى قربانى كافى است و واجب نيست كه به قربانى سالم تبديل شود.

مسأله ٤٧٤- اگر قربانى گم شود و قربانى ديگرى بخرد، چنانچه قربانى اوّل قبل از ذبح دومى پيدا شود بايد اولى را ذبح كند و نسبت به دومى مخيّر است كه ذبح نمايد يا نه و در حكم ساير اموال او