مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٠ - ركن اول امكانات مالى

همچنانكه امكانات مالى با وجود اموال در نزد شخص محقّق مى‌گردد، با داشتن اموالى در ذمّه ديگران به صورت قرض نيز صادق است، به شرط اينكه وقت اداى قرض رسيده و امكان به دست آوردن آن باشد.

مسأله ١٣- مراد از توشه، داشتن قدرت مالى جهت هزينه‌هاى سفر حج براى رفت و برگشت و هنگام انجام اعمال آن است. و امّا وسيله نقليّه، هنگامى از امكانات مالى شمرده مى‌شود كه نيازمند به آن باشد، مانند سوار شدن و يا حمل بار و توشه راه؛ بنابراين اگر شخص توانايى داشته باشد كه پياده به حج برود بدون آنكه به سختى و مشقّت بيفتد، مستطيع شمرده مى‌شود و استطاعتش متوقّف بر وجود وسيله نقليه نيست.

مسأله ١٤- لازم نيست كه مكلف در وطن خود امكانات مالى داشته باشد، بلكه اگر براى تجارت و يا كار به شهرى نزديك ميقات، مثل مدينه منوره مسافرت كند و مالى به دست بياورد كه هزينه‌هاى حج از همانجا را كفايت كند، حجّ بر او واجب مى‌گردد. و همچنين اگر با مشقّت و سختى به محلّى كه نزديك ميقات است مسافرت كند و سپس آنجا مالى به دست آورد كه كفاف هزينه حج را مى‌كند، حج بر او واجب مى‌شود؛ بلكه حتى اگر بعد از اينكه با مشقّت و سختى احرام بسته است، مال كافى براى حج به دست آورد، بايد به ميقات مراجعت نموده و دوباره براى حجّة الاسلام محرم شود، و اگر برگشتن به ميقات ممكن نباشد، در صورتى كه سر راه او ميقات ديگرى باشد، واجب است از آنجا احرام ببندد، و اگر نباشد از محلّ فعلى محرم‌