مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٦٣ - استفتائات نيابت

ج- نام ميت بردن لازم نيست، بلكه چنانچه نيت كند آنچه بر عهده نايب است انجام دهد صحيح است.[١]

[١٥٧] س- كسى كه براى حج اجير مى‌شود، اگر شرط كند كه مثلًا براى طواف نساء يا يك عمل ديگرى كه نيابت بردار است نايب مى‌گيرم، آيا اين شرط نافذ است و مى‌تواند عمل نمايد يا نه؟

ج- اگر[٢] عذر دارد نمى‌تواند قبول كند، بلى در قربانى مانع ندارد و شرط لازم نيست.

[١٥٨] س- كسى كه احتمال قوى عقلايى مى‌دهد كه نتواند اعمال را به نحو عادى انجام دهد، و ممكن است حج تمتع را بدل به افراد كند، آيا مى‌تواند از حج واجب نيابت كند؟

ج- مى‌تواند نيابت كند، ولى اگر وظيفه او عدول به افراد شد بنابر احتياط منوب عنه نبايد اكتفاء به آن كند.[٣]

[١]- نايب بايد نيت كند كه براى حج نيابتى كه انجام مى‌دهد قربانى مى‌كند و ذابح لازم نيست كه نيت كند هر چند احوط و اولى اين است كه نيت كند آنچه را كه بر عهده نايب است انجام دهد.

[٢]- اگر نيابت مطلقا جايز باشد حتى از مختار و يا از اعمالى باشد كه در صحت حج‌دخالتى ندارد نيابت معذور اشكالى ندارد و اگر نيابت تنها در حالت عذر صحيح باشد و از اعمالى باشد كه دخالت در صحت حج داشته باشد و ليكن معذور بودن اجير طارى و حادث باشد بازهم جايز است و اما اگر از ابتدا معلوم است كه معذور است نائب شدن چنين شخصى قبلًا گذشت كه خلاف احتياط است.

[٣]- هرگاه شخصى را براى حج تمتع اجير نمايد و وقت هم زياد باشد و اتفاقاً( يعنى پس از احرام عمره تمتع) وقت براى حج تمتع تنگ شد و اجير عدول به حج افراد كرد ذمه منوب عنه برى‌ء مى‌شود.