مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٦٨ - فصل پنجم واجبات بعد از اعمال منى

گرچه احوط است.

[١١٧٨] م- طايفه چهارم كه عقيده داشت نمى‌تواند اعمال را بجا آورد، اگر از جهت مرض و پيرى و عليلى بود باز مجزى است، و اما اگر از جهت ديگر بود؛ مثل آنكه اعتقاد داشت سيل مانع مى‌شود و بعد خلافش ظاهر شد بايد اعاده كند[١] اعمال را، بعد از رجوع.

[١١٧٩] م- شخص محرم كه به واسطه احرام حج، چيزهايى بر او حرام شد، كه در سابق به تفصيل ذكر شد، در سه موقع و بعد از سه عمل به تدريج آنها بر او حلال مى‌شود:

اول- بعد از تقصير كردن يا سر تراشيدن در منى‌، كه به آن همه چيز حلال مى‌شود مگر بوى خوش و زن چنانچه پيش‌تر ذكر شد و گفته شد كه صيد از جهت احرام نيز حلال مى‌شود نه از جهت حرم.

دوم- بعد از بجا آوردن طواف زيارت و نماز آن و سعى بين صفا و مروه، به تفصيلى كه گذشت، حلال مى‌شود بر او بوى خوش، ولى زن بر او حرام است.

سوم- بعد از بجا آوردن طواف نساء و نماز آن، كه در كيفيّت مثل طواف و نماز عمره است كه گذشت، حلال مى‌شود بر او زن نيز، پس بعد از اين سه عمل، همه چيز كه به احرام حرام شده بود حلال مى‌شود و اما صيد[٢] كردن در حرم حرام است براى همه كس چه مُحْرم و چه مُحِلّ.

[١]- فرقى با سابق نمى‌كند و اعاده ندارد اگر چه احوط است.

[٢]- و چيزى كه از حرامها باقى مى‌ماند شكار است كه تا ظهر روز سيزدهم حرام است‌بنابر احتياط واجب.